اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَقدُم‌ُ قَومَه‌ُ يَوم‌َ القِيامَةِ فَأَورَدَهُم‌ُ النّارَ وَ بِئس‌َ الوِردُ المَورُودُ (98)
پيش قافله ميشود قوم خود را که او از جلو و آنها از عقب در روز قيامت پس وارد ميکند آنها را در آتش و بد جائيست ورد آنها.
يَقدُم‌ُ قَومَه‌ُ چون در دنيا مقدم بود بر کفر و ضلالت در آخرت هم بايد مقدم باشد در عذاب و عقوبت و اينکه اختصاص بفرعون ندارد تمام ارباب ضلال و دعات باطله چنين است که آنها جلو ميآيند و اتباع آنها در عقب آنها يَوم‌َ نَدعُوا کُل‌َّ أُناس‌ٍ بِإِمامِهِم الاية اسري آيه 73 وَ جَعَلناهُم أَئِمَّةً يَدعُون‌َ إِلَي النّارِ قصص آيه 41، متبوع هر قومي حق يا باطل مقدم است و اتباع آن در اثر او وارد بهشت يا جهنم ميشوند (حشر محبان علي با علي، حشر محبان عمر با عمر)، يَوم‌َ القِيامَةِ بمجرد اينکه زنده شوند و وارد صحراي محشر شوند زيرا کفار و مشرکين و اهل ضلالت نه ديواني بر آنها باز ميکنند و نه ميزاني نصب ميکنند و نه حسابي ميکنند بدون حساب و کتاب.
فَأَورَدَهُم‌ُ النّارَ چنانچه او در دنيا آنها را اضلال کرد و آنها گمراه شدند در آخرت هم او وارد آتش ميشود و آنها را وارد ميکند يعني سبب ورود آنها اينست که حضرت رسالت صلّي اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند
(المرء مع من احب‌ّ)
و فرمودند
(من احب‌ّ حجرا حشره اللّه معه)
وَ بِئس‌َ الوِردُ المَورُودُ آتشي که از غضب الهي افروخته شده که آسمانها و زمين طاقت او را ندارند با اينکه بدنها چه ميکند چنانچه امير المؤمنين عليه السّلام در مناجاتش در دعاء کميل عرض ميکند
(فکيف احتمالي لبلاء الاخرة و جليل وقوع المکاره فيها و هو بلاء تطول مدته و يدوم بقائه و لا يخفف عن اهله لانّه لا يکون الّا عن غضبک و انتقامک و سخطک و هذا ما لا تقوم له السموات و الارض الدعاء)
119