1- بىاعتقادى به معاد، مايهى بهانهگيرى در برابر انبياست. لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا ...
2- حتّى اميد به قيامت، براى سازندگى انسان و اطاعت از خداوند کافى است.
لا يَرْجُونَ ...
3- روز قيامت، روز ملاقات الطاف يا قهر الهى است. (تا مردم کدام يک را براى خود فراهم کرده باشند). «لِقاءَنا»
4- کفّار، فرشتگان را باور داشتند. «لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِکَةُ»
5- مادّيگرايان، همهى چيز را مادّى مىپندارند و به دنبال ديدن خداوند با چشم سر هستند. «نَرى رَبَّنا»
6- سرچشمهى طغيان و استکبار انسان، بلند پروازىهاى درونى اوست.
«اسْتَکْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ» (از کوزه همان برون تراود که در اوست.)
«1». تفسير مجمعالبيان.
«2». نور، 25.
جلد 6 - صفحه 242
7- گناه وتجاوز درجاتى دارد. «عُتُوًّا کَبِيراً»