نکته‌های تفسیر نور

در آيه قبل سخن از مستکبرانى بود که اميدى به قيامت نداشته و توقّع نزول فرشتگان را داشتند، در اين آيه مى‌فرمايد: فرشته بر آنان نازل خواهد شد، امّا به جاى آنکه حامل نور و وحى باشند، حامل سخت‌ترين تهديدات خواهند بود و آن روز به فرموده‌ى امام باقر عليه السلام روز مرگ آنان است که خداوند به ملک الموت فرمان گرفتن روح کافران را مى‌دهد و او جان آنان را مى‌گيرد و همين که جان به گلويشان رسيد، فرشتگان بر صورت و پشت آنها مى‌زنند، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند. «1» کلمه‌ى «حجر» به معناى بازداشتن است و چون عقل، انسان را از تخلّف بازمى‌دارد به آن «حجر» گفته مى‌شود: «هَلْ فِي ذلِکَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ» «2» و به منطقه‌اى که سنگ‌چينى شده باشد و مردم از رفت و آمد در آن منع شوند، «محجور» گفته مى‌شود. بنابراين‌ «حِجْراً مَحْجُوراً» يعنى «منعا منعا». ديدن خداوند محال است، ولى ديدن فرشته در شرايطى ممکن است. «يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِکَةَ لا بُشْرى‌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِينَ» چنانکه جاى ديگر مى‌خوانيم: در قيامت، فرشتگان به مؤمنان سلام مى‌کنند، «3» و دوزخيان از فرشته‌ى مأمور دوزخ استمداد مى‌کنند. «4» «1». بحار، ج 8، ص 317. «2». فجر، 5. «3». نحل، 32. «4». غافر، 49. جلد 6 - صفحه 243