«هَباءً» خاک نرم را گويند و «منثور» يعنى پخش شده. قرآن کريم در جاى ديگر عمل کفّار را به خاکسترى تشبيه کرده است که باد تندى آن را پراکنده سازد. «مَثَلُ الَّذِينَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ کَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُوا عَلى شَيْ‌ءٍ» «1» و در آيه‌اى ديگر، کار کفّار به سراب تشبيه شده است، که انسان تشنه آن را آب مى‌پندارد. «2»
در روايات، مصداق کسانى که اعمالشان پوچ مى‌شود، افرادى معرّفى شده‌اند که اهل نماز و روزه‌اند، ولى از لقمه‌ى حرام پرهيز ندارند ويا نسبت به علىّ‌بن‌ابى‌طالب عليهما السلام و شيعيان او کينه و بغض دارند. «3»