اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن کادَ لَيُضِلُّنا عَن آلِهَتِنا لَو لا أَن صَبَرنا عَلَيها وَ سَوف‌َ يَعلَمُون‌َ حِين‌َ يَرَون‌َ العَذاب‌َ مَن أَضَل‌ُّ سَبِيلاً (42)
نزديک بود هر آينه ما را گمراه کند دست از الهه خود بر داريم و خداي يگانه را پرستش کنيم اگر نبود که ما صبر و تحمل کرديم بر پرستش اصنام خود و زود باشد که بدانند زماني که عذاب الهي را مشاهده ميکنند که کيست گمراه‌ترين ناس در راه حق و صواب.
(إِن کادَ لَيُضِلُّنا عَن آلِهَتِنا) معلوم ميشود که اينکه مشرکين مکه دو دسته بودند يک دسته ضعفاء آنها اينها بواسطه تبليغات حضرت رسالت شاک در دين شدند که آيا آنچه ميگويد حق است يا باطل باندازه‌اي که متمايل شدند به ايمان و دست از شرک بردارند و يک دسته اکابر آنها و رؤساء آنها بودند که اينها را منع کردند و منصرف نمودند.
(لَو لا أَن صَبَرنا عَلَيها) به اينکه اينکه دين آبائي و اجدادي ما است و اينکه ميگويد که آنها در عذاب سخت گرفتارند چگونه ما بپذيريم و از آلهه خود صرف نظر کنيم.
(وَ سَوف‌َ يَعلَمُون‌َ) اينکه الآن در ضلالت هستيد و اينکه رسول محترم ميخواهد شما را نجات دهد و هدايت فرمايد چه موقع بر اينها معلوم ميشود!
جلد 13 - صفحه 625
(حِين‌َ يَرَون‌َ العَذاب‌َ) فرداي قيامت که گمراه‌ترين مردم اينها بودند.
(مَن أَضَل‌ُّ سَبِيلًا) که شرک به اللّه باشد که از جميع طبقات کفار ضلالت آنها بيشتر و عذاب آنها شديدتر است.