نکته‌های تفسیر نور

به هر معبودى غير از حقّ، هوى گفته مى‌شود. «1» هوى‌پرستى از نظر قرآن و روايات: * هواپرستى، سرچشمه غفلت است. «وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِکْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ» «2» * هواپرستى، سرچشمه‌ى کفر است. «مَنْ لا يُؤْمِنُ بِها وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى‌» «3» * هواپرستى، بدترين انحراف است. «وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ» «4» * هواپرستى، مانع قضاوت عادلانه است. «فَاحْکُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‌» «5» * هواپرستى، سرچشمه‌ى فساد است. «لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ» «6» * هواپرستى، سرچشمه‌ى غصّه‌هاست. * هواپرست، ايمان ندارد. * هواپرست، بى عقل است. * آغاز فتنه‌ها پيروى از هوسها و ايجاد بدعت‌ها مى‌باشد. * هوا وهوسها انسان را کر وکور کرده وقدرت تشخيص حقّ از باطل را مى‌گيرد. * شجاع‌ترين مردم کسانى هستند که بر هوس‌هاى خود غلبه کنند. * پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: هوى را بدان سبب هوى‌ ناميده‌اند که صاحب خود را فرو مى‌افکند. «7» «1». تفسير قرطبى. «2». کهف، 28. «3». طه، 16. «4». قصص، 50. «5». ص، 26. «6». مؤمنون، 71. «7». مجموعه احاديث از ميزان‌الحکمة مى‌باشد. جلد 6 - صفحه 261

آیات این صفحه