1- ريشهى بتپرستى، هواپرستى است. «صبرنا على آلهتنا- اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ»
2- خداجويى در فطرت هر انسانى وجود دارد، لکن او در مصداق و يافتن حقّ گرفتار اشتباه مىشود. «اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ»
3- انبيا مسئوليّتى در هدايت اجبارى هواپرستان ندارند. «أَ فَأَنْتَ تَکُونُ عَلَيْهِ وَکِيلًا» 4- انسان داراى اختيار است. «أَ فَأَنْتَ تَکُونُ عَلَيْهِ وَکِيلًا»
5- تربيت و ايمان بايد بدون اجبار و اکراه باشد. «أَ فَأَنْتَ تَکُونُ عَلَيْهِ وَکِيلًا»