1- انسان براى هدايت خود بايد به رهنمودهاى پيامبر درونى، (عقل) و پيامبر بيرونى گوش فرا دهد. «أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَکْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ»
2- کفر ونپذيرفتن دعوت انبيا، بىخردى است. «أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَکْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ»
3- انسان که خليفهى خدا مىباشد، با ناديده گرفتن فطرت خود از حيوان نيز پستتر مىشود. «إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا»
«1». نور، 41.
«2». مولوى.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 263