امام باقر عليه السلام فرمود: مراد از سايه گسترده در آيه، سايهى مابين طلوع فجر و طلوع خورشيد است. «1» گرچه بعضى مراد از سايه را سايهى شب يا بعد از ظهر گرفتهاند، ولى با توجّه به جمله بعد که مىفرمايد: «ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا»، سخن امام مورد قبول است.
کيف مدّالظل نقش اولياست
کو دليل نور خورشيد خداست «2»
اندرين وادى مرو بى اين دليل
لا احبّ الآفلين گو چون خليل «3»