اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ هُوَ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ اللَّيل‌َ لِباساً وَ النَّوم‌َ سُباتاً وَ جَعَل‌َ النَّهارَ نُشُوراً (47)
و او است خداوندي که جعل فرمود براي شما افراد بشر شب را لباس و خواب را سبات و استراحت و قرار داد روز را براي انتشار و رفت و آمد.
(وَ هُوَ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ اللَّيل‌َ لِباساً) همين نحوي که لباس حفظ ميکند انسان را از سرما و گرما و ستر ميکند عورت و معايب بدن را همين نحو شب ستر ميکند معايب افعال را و حفظ ميکند قواي بدن را.
«وَ النَّوم‌َ سُباتاً» و خواب را خداوند براي استراحت قواي انسان قرار داد که از کار باز داشته شود، چشم نبيند گوش نشنود، و زبان نگويد بدن در سير و حرکت نباشد خسته‌گيهاي آنها بر طرف شود قواي آنها قوة بگيرد که گفتند:
(النوم اخ الموت)
فرقش بقاي روح است و زوال آن.
(وَ جَعَل‌َ النَّهارَ نُشُوراً) نشر روز قيامت اينکه است که فرداي قيامت که تمام حاضر مي‌شوند روز حشر است که تمام مجتمع با يکديگر محشور مي‌شوند و روز نشر است که هر کدام به عمل خود گرفتار هستند در دنيا هم روز تمام از منازل که بمنزله قبر است بيرون مي‌آيند و يکديگر را ملاقات مي‌کنند و با هم محشور مي‌شوند و هر کدام به عمل خود مشغول مي‌شوند.
نجار به نجاري بناء به بنّايي تاجر به تجارت کاسب بکسب کارمند بکار خود که نشر و تفرقه است بايد متنبه شد.