واژهى «تَوَکَّلْ» با مشتقّاتش هفتاد بار در قرآن آمده است. توکّل به معناى تکيه کردن بر خدا و وکيل گرفتن او در کارها است.
در آيهى قبل به پيامبر فرمود: به مردم بگو: من مزدى از شما نمىخواهم، گويا در اين آيه مىفرمايد: رهبران دينى که به مال مردم چشمداشتى ندارند، براى زندگى خود بايد تنها به خداوند توکّل نمايند.
توکّل بر خداوند به معناى رها کردن تلاش و کوشش نيست. چنانکه مولوى مىگويد:
گفت پيغمبر به آواز بلند
با توکّل زانوى اشتر ببند
رمز الکاسب حبيب اللّه شنو
از توکّل در سبب کاهل مشو
رو توکّل کن تو با کسب اى عمو
جهد مىکن کسب مىکن مو به مو