1- تکيهى فانى بر فانى لغو است. «تَوَکَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ»
2- تکيهى ضعيف بر ضعيف لغو است. تَوَکَّلْ عَلَى ... الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ
3- تکيهى جاهل بر جاهل لغو است. تَوَکَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي ... خَبِيراً
4- انبيا نيز به موعظه و تذکر الهى نياز دارند. «وَ تَوَکَّلْ»
5- حيات ابدى مخصوص خداست. «الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ»
6- خدايى را وکيل بگير که براى هميشه زنده است و اگر امروز به دشمن مهلت داد تا شايد از کارشکنى و کفر دست بردارد، فردا فرصت و مهلت دارد تا از او انتقام گيرد. «لا يَمُوتُ»
جلد 6 - صفحه 274
7- توکّل قلبى بايد با تسبيح و حمد عملى همراه باشد. «وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ»
8- خداوند به کارهاى جزئى مردم علم دقيق دارد. «بِذُنُوبِ عِبادِهِ»
9- گناهکاران نيز بندگان خدا هستند. «بِذُنُوبِ عِبادِهِ»
10- ايمان انسان به اين که خداوند بر گناهانش آگاه است، بهترين اهرم براى پيدايش تقواست. «بِذُنُوبِ عِبادِهِ»
11- آگاهى خداوند بر گناهان مردم، علاوه بر اينکه تهديدى براى کفّار است، براى پيامبر نيز تسلّى و دلدارى مىباشد که نگران نباش، ما از کارشکنىهاى آنان آگاهيم و به حساب کفّار لجوج مىرسيم. «وَ کَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً»