1- آفرينش هستى، به تدريج صورت گرفته است. خَلَقَ ... فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
2- خداوند هم جهان را آفريد و هم بر آن سلطهى کامل دارد. خَلَقَ ... ثُمَّ اسْتَوى
3- تدبير هستى بر اساس رحمت الهى است. «ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ»
4- از کسى چيزى بخواهيد که اهل رحمت باشد. «الرَّحْمنُ فَسْئَلْ بِهِ»
5- سؤال کردن عيب نيست، ندانستن عيب است. «فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً»
6- مراجعه به کارشناس در معارف الهى لازم است. «فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً»