برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 9)- بار دیگر ندایی برخاست و موسی را مخاطب ساخته، گفت:
«ای موسی! من خداوند عزیز و حکیمم» (یا مُوسی إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ).
این جمله برای این بود که هر گونه شک و تردید از موسی، بر طرف شود، و بداند که این خداوند عالمیان است که با او سخن میگوید نه شعله آتش یا درخت خداوندی که «شکستناپذیر» و «صاحب حکمت و تدبیر» است.