سوره نمل(النمل)، آیه ۹ · جزء ۱۹ · صفحه ۳۷۷
معنی کلمات و عبارات
«إِنَّهُ»: آن کس که با تو سخن میگوید. «اللهُ»: عطف بیان است. برخی ضمیر (هُ) در (إِنَّهُ) را ضمیر شأن، و (أَنَا) را مبتدا و (اللهُ) را خبر دانستهاند. در این صورت معنی آیه چنین میشود: بیگمان من خدای عزیز و حکیم هستم.
نزول
سال ۸ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - تأکید خداوند، بر الهى بودن نداى برخاسته از دل آتش وادى طور «نودى أن بورک من فى النّار ... یموسى إنّه أنا اللّه»
۲ - موسى، در شگفتى و حیرت از نداى برآمده از آتش وادى طور «نودى أن بورک من فى النّار ... یموسى إنّه أنا اللّه»
تصریح خداوند به «إنّه أنا اللّه» مى تواند از آن جهت باشد که موسى با شنیدن ندا از درون آتش، در شگفتى فرو رفت و حیران ماند; به گونه اى که سخت نیازمند راهنمایى روشن و صریح بود.
۳ - سخن گفتن بىواسطه خدا با موسى در وادى طور «فلمّا جاءها نودى ... إنّه أنا اللّه العزیز الحکیم»
۴ - خداوند، عزیز (شکست ناپذیر) و حکیم (سنجیده کار) است. «أنا اللّه العزیز الحکیم»
۵ - طبیعت و جلوه هاى هستى، مقهور اراده خدا و هر پدیده آن در راستاى مصلحت و هدفى حکیمانه «نودى أن بورک من فى النّار... یموسى إنّه أنا اللّه العزیز الحکیم»
از ارتباط آیه مورد بحث با آیه قبل، مى توان استفاده کرد که سخن گفتن خداى قاهر نشان دادن آیات خویش در آتشى چون آتش طور، براى او کارى است آسان و در راستاى مصلحت و هدفى حکیمانه.
تفسیر (۹)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
تحیر موسیتعجب موسیموسی و آتش کوه طورندا به موسیگفتگوی خدا با موسیموسی در کوه طورهدفداری آفرینشفضایل موسیعزیزحکیمحاکمیت اراده خداقصه موسی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۹)
- اتش کوه طور، باعث راهیابی موسی(علیه السلام)به وادی مقدّس و تکلّم خدا با وی+۶ آیه
- ارامش دادن خدا به موسی(علیه السلام) هنگام انتخاب وی برای انجام رسالت+۱۰ آیه
- دلداری خدا به موسی(علیه السلام) برای رفع دلهره از او+۲ آیه
- نظارت دقیق بر تربیت موسی(علیه السلام)، از ناحیه خداوند+۹ آیه
- خداوند، مبرّا از هرگونه عیب و نقص+۱ آیه
- حکمت خداوند، امیخته با عزّت او
- سخن گفتن خداوند با موسی(علیه السلام) در وادی طور به واسطه اتش، جلوه ای از حکمت او+۲ آیه
- تجلّی خداوند، در اتش طور بر موسی(علیه السلام)+۱ آیه
- گفتگوی خدا در کوه طور با موسی(علیه السلام)، درباره ربوبیّت و الوهیّت خود+۳ آیه
- دلداری خدا به موسی(علیه السلام) برای رفع دلهره و ترس از او+۵ آیه
- افترای سحر به موسی(علیه السلام)، از جانب فرعونیان+۳ آیه
- شب هنگام، نقطه اغازین رسالت و نبوّت موسی(علیه السلام)+۹ آیه
- خداوند، معرّفی کننده خود به موسی(علیه السلام) از دل اتش کوه طور، با صفت عزیز+۱ آیه
- امیختگی عزّت و شکست ناپذیری خداوند، با حکمت او
- فرمان خدا به موسی(علیه السلام)، مبنی بر انداختن عصای خویش بر زمین، در کوه طور+۱۱ آیه
- افترای فرعون، با سحر پنداشتن معجزات موسی(علیه السلام)+۳ آیه
- ماموریّت موسی(علیه السلام) برای مبارزه با فاسقان+۳ آیه
- ارزشمند بودن قدرت امیخته به حکمت
- خداوند، تنها قدرت قاهر شکست ناپذیر
- خداوند، معرّفی کننده خویش بر برخورداری از قدرت و حکمت به موسی(علیه السلام) هنگام اغاز رسالت ان حضرت+۲ آیه
- اتهام سحر بودن معجزات موسی علیه السلام از سوی فرعونیان
- ارامش دادن خدا به موسی علیه السلام در هنگام انجام ماموریّت و ابلاغ رسالت الهی+۸ آیه
- نظارت دقیق بر مراحل مختلف تربیت موسی علیه السلام، از ناحیه خداوند+۶ آیه
- ترس موسی علیه السلام از عصای مار شده+۷ آیه
- دلداری خدا به موسی علیه السلام برای رفع نگرانی و ترس او، هنگام ابلاغ رسالت خود به فرعون+۵ آیه
- سحر دانستن معجزه موسی علیه السلام و پیام الهی او، از تهمتهای فرعونیان به ان حضرت+۵ آیه
- لجاجت و اصرار فرعونیان بر کفر و انکار خود در مقابل موسی علیه السلام و معجزاتش+۳ آیه
- موسی علیه السلام، مورد انتخاب خدا برای سخن گفتن با وی+۶ آیه
- تهمت سحر و جادوگری، از حربههای فرعونیان بر ضد موسی علیه السلام+۴ آیه
- مبارزه با طغیان و تجاوز فرعون، از اهداف رسالت موسی علیه السلام+۶ آیه
- مبارزه با ظلم فرعونیان، از اهداف رسالت موسی علیه السلام+۵ آیه
- مبارزه با فساد فرعونیان، از اهداف رسالت موسی علیه السلام+۳ آیه
- پیکار با فسق و تبهکاری، از مقاصد موسی علیه السلام در ابلاغ رسالت+۳ آیه
- فرعون، در حیطه رسالت موسی علیه السلام+۵ آیه
- رسالت موسی علیه السلام، در برگیرنده فرعونیان و اشراف قبطی+۴ آیه
- ید بیضای موسی علیه السلام، معجزه رسالت موسی علیه السلام+۵ آیه
- مبارزه با فرعونیان، از اهداف رسالت موسی علیه السلام+۳ آیه
- توحید، در راس تعالیم وحیانی و الهی موسی علیه السلام+۶ آیه
- نگاه موسی علیه السلام به عصای تبدیل شده به اژدها، موجب خوف او+۳ آیه