تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَلْقِ عَصاکَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ کَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ «10»
و عصايت را بيفکن! (موسى عصا را افکند،) پس همين که آن را ديد چنان جست و خيز مى‌کند که گويا مارى کوچک است، پشت‌کنان فرار کرد و به عقب برنگشت.
(ما به او گفتيم:) اى موسى! نترس که پيامبران در آستان من نمى‌ترسند.