کلمهى «جَانٌّ» يا به معناى مار کوچک است که در مرحلهى اوّل، عصا به آن صورت درآمد و يا مار بزرگى که مثل مار کوچک سرعت حرکت داشت.
در اين که جملهى «إِلَّا مَنْ ظَلَمَ» به کجا مربوط مىشود احتمالاتى است. بهترين آنها اين است که در آيه، جملهاى در تقدير است؛ به اين صورت که غير انبيا ترس دارند، مگر کسانى که ستمى کرده و بعد عمل خوبى انجام دهند که آنان نيز به خاطر غفور و رحيم بودن خدا ترسى ندارند.
ترس دو نوع است: غريزى و معنوى. جملهى «لا تَخَفْ» دربارهى خوف غريزى است، ولى خوف معنوى که خوف از مقام الهى است، در آيات ديگر عنوان شده است.