1- انکار، زمينهى افساد است. جَحَدُوا ... مفسدين
2- علم و يقين، اگر با تقوا همراه نباشد کارساز نيست. «وَ اسْتَيْقَنَتْها- ظُلْماً وَ عُلُوًّا»
3- بسيارى از کفّار در دل ايمان دارند و انگيزهى انکارشان جهل نيست، بلکه ظلم و برترىجويى است. «ظُلْماً وَ عُلُوًّا»
4- تاريخ و مطالعهى آن را وسيلهى عبرت قرار دهيد. «فَانْظُرْ»
5- فرجام کار مفسدان، سقوط و تباهى است. «کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ»