در آيهى 16 ذکر شد که حضرت سليمان عليه السلام گفت: زبان پرندگان را مىدانيم، از اين آيه معلوم مىشود که دانستن زبان پرندگان از باب نمونه بوده است. زيرا آن حضرت کلام و گفتگوى مورچه را هم مىدانست.
کلمهى «ايزاع» بالاتر از توفيق و چيزى شبيه الهام است، نظير آيهى «وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ» «1» يعنى ما انجام کارهاى خير را به انبيا الهام کرديم. «2»
کار صالح به تنهايى کافى نيست، ورود در گروه صالحان مهم است، زيرا:
* گاهى کار، صالح است، ولى فرد از نظر نفسانى صالح نيست و گرفتار ريا، سُمعه، غرور، عُجب و حَبط مىشود.
* گاهى کار صالح است، ولى عاقبت انحرافى پيش مىآيد و شخص عاقبت به خير نمىشود.
* گاهى کار صالح است، ولى يک نوع تکروى در آن است و شخص حاضر نيست با بندگان خدا همراه باشد. أَعْمَلَ صالِحاً ... فِي عِبادِکَ الصَّالِحِينَ
«1». انبياء، 73.
«2». تفسير الميزان.
جلد 6 - صفحه 406