کلمهى «خبء» به معناى پوشيده و پنهان است. حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «المرء مخبوء تحت لسانه» «1» ارزش و شخصيّت انسان در زير زبانش مخفى است.
تا مرد سخن نگفته باشد
عيب و هنرش نهفته باشد
نمونهى بيرون آوردن مخفىها در آسمانها و زمين؛ رويش گياهان و بارش باران است.
خوشه در درون دانه مخفى است وقدرت الهى، آن را از دل دانه بيرون مىآورد. همهى چيزهايى که از قوّه به فعليّت در مىآيند مصداق همين آيهى «يُخْرِجُ الْخَبْءَ» هستند.