تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ کِتابٌ کَرِيمٌ «29» قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ: گفت: اى گروه اشراف و بزرگان، إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ کِتابٌ کَرِيمٌ‌: بدرستى که افکنده شده است بسوى من نوشته بزرگوارى. 1- ابن عباس گفته که به جهت شرف صاحب نامه که هدهد رسول او است، آن را کريم خواند. «2» 2- به سبب آنکه غريب الشّأن بود، زيرا در حالتى که درها بسته و خوابيده بود مرغ بر روزنه آن آمد، نامه را به سينه او انداخت. 3- به جهت آنکه مهر داشت و حديث منقول (کرم الکتاب ختمه) مؤيد آنست. 4- به اعتبار آنکه مصدّر بود به بسم اللّه الرّحمن الرّحيم. 5- به اعتبار حسن لفظ و جودت لفظ. 6- چون بلقيس شنيده بود که سليمان پادشاه جن و انس و وحش و طير است، کتاب او را کريم خواند.