تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا أَيُّکُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ (38)
قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا: گفت سليمان اى گروه بزرگان، أَيُّکُمْ يَأْتِينِي:
کدام از شما مىآورد مرا، بِعَرْشِها: تخت بلقيس را، قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ: پيش از آنکه بيايند ايشان به من در حالتى که مسلمان باشند، چه هر گاه با اسلام بيايند، گرفتن تخت او روا نخواهد بود مگر به رضاى او.
تبصره: در اين آيه شريفه چند قول است: 1- آنکه سليمان عليه السّلام دانسته بود که بلقيس و اتباع او به شرف اسلام مشرف شوند و نفس و مال آنها
جلد 10 - صفحه 46
محفوظ باشد، پس قبل از اسلام خواست که تخت او را به غنيمت تصرف کند تا بر او حلال باشد. 2- آنکه حضرت خواست بعض از آنچه حق تعالى به او مخصوص گردانيده بود از عجائب داله بر عظم قدرت و صدق او در دعوى نبوت به بلقيس نمايد، زيرا تخت خود را در هفت خانه مخفى نموده بود و پاسبانان بر آن گماشته. 3- مراد حضرت امتحان عقل بلقيس باشد که تخت او را تغيير دهد و عقلش را بيازمايد در ادراک و عدم آن.