«دعا» به معناى خواندن از نزديک و «نداء» براى خواندن از راه دور است.
در اين آيه دو تشبيه است: يکى تشبيه دعوت کننده‌ى حقّ، به چوپان. و ديگرى تشبيه کافران، به حيواناتى که از کلام چوپان چيزى جز فرياد نمى‌فهمند. يعنى اى پيامبر! مثال تو
«1». نهج‌البلاغه، قصارالحکم 147.
جلد 1 - صفحه 260
در دعوت اين قومِ بى‌ايمان به سوى حقّ و شکستن سدهاى تقليد کورکورانه، همچون کسى است که گوسفندان و حيوانات را براى نجات از خطر صدا مى‌زند و آنها اين پيام را درک نمى‌کنند. زيرا چشم و گوش دل آنها بسته شده و در واقع کرو لال و نابينا هستند.