پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبران و رهبران مصلح جامعه با گناهانِ شايع زمان خود به شدّت مبارزه مى‌کنند. «أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ» 2- با سؤال انتقادى، وجدان‌ها را بيدار کنيد. «أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ» 3- يکى از وظايف انبيا، مبارزه با منکرات است. «أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ» 4- حرمت لواط، مخصوص اسلام نيست. «أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ» 5- گناه علنى و آگاهانه، زشتى، کيفر و انتقاد بيشترى دارد. «وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ» 6- زشتى لواط بر همه روشن است. «وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ» 7- در نهى از منکر، به سراغ منکرات علنى برويد. «وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ» 8- دفع شهوت بايد از طريق مشروع باشد. أَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً ... 9- انحراف از مسير طبيعى و شرعى در امور جنسى، جهل و حماقت است. «بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ» 10- هم‌جنس‌گرايى، برخاسته از بى‌فرهنگى است. علم و دانشى که انسان را از گناه باز ندارد، جهل است. لَتَأْتُونَ الرِّجالَ‌ ... أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ‌ جلد 6 - صفحه 438 جزء «20»