پیام‌های تفسیر نور

1- آثار باستانى عبرت‌آموز بايد براى آيندگان حفظ شود. «فَتِلْکَ بُيُوتُهُمْ» 2- عقوبت، مخصوص آخرت نيست، گاهى ستمگران، در دنيا به عقوبت‌ جلد 6 - صفحه 436 مى‌رسند. «فَتِلْکَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً» 3- عبرت‌ها و نشانه‌ها، به تنهايى کافى نيست؛ انگيزه‌ى عبرت آموزى در انسان‌ها لازم است. «لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ» 4- سرنوشت انسان، در گرو اعمال اوست. «خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا- أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا» 5- قهر الهى، تر و خشک را با هم نمى‌سوزاند، لذا افراد متّقى استثنا مى‌شوند و نجات مى‌يابند. «وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ» 6- آثار ايمان و تقوا، مخصوص آخرت نيست؛ اهل تقوا، در دنيا نيز نتيجه‌ى کار خود را مى‌بينند. «وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ» 7- ايمانى کارساز است که با تقواى دائمى همراه باشد. «آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ»