تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ (56)
فَما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ: پس نبود جواب قوم لوط، إِلَّا أَنْ قالُوا: مگر آنکه گفتند با يکديگر، أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِکُمْ: بيرون کنيد کسان لوط را از قريه خود که شهر سدوم است تا در ميان شما نباشند و نهى از اين عمل نمايند. إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ: بدرستى که ايشان مردانى هستند که پاک و پاکيزه‌اند از افعال ما، يعنى خود را پاک مى‌دانند از آن و ما را پليد مى‌خوانند؛ يا پاکند از جميع قاذورات به جهت اينکه منکر اين عمل مى‌باشند. ابن عباس گفته: اين کلام را بر
جلد 10 - صفحه 63
وجه سخريه و استهزاء گفتند، و البته اين قسمت نهايت توهين و هتک حرمت اهل ايمان خواهد بود. خلاصه بعد از موعظه و نصيحت و تهديد و وعيد از عقاب شديد پروردگار مجيد، منتهى نشدند از آن عمل شنيع و قبيح و مورد سخط الهى و قهر سبحانى واقع گرديدند.