بِالنّوَاصِي

تکرارها: ۱

«نَواصی» جمع «ناصیه» چنان که «راغب» در «مفردات» می گوید: در اصل به معنای موهای پیش سر (زلف) است و «أَخَذَ بِهِ نَاصِیَهُ» به معنای گرفتن موی پیش سر است، و گاه کنایه از غلبه کامل بر چیزی می آید. === قاموس قرآن === موی پیشانی. طبرسی در ذیل [رحمن:41]. فرموده:«اَلنَّاصِیَةُ شَعْرُ مُقَدِمِ الرَّأْسِ» و آن در اصل به معنی اتصال است... و ناصیه متصل بسر است. در المنجد گوید: ناصیه قسمت جلو سر یا موی پیشانی است که دراز شده است. دیگران و از جمله طبرسی در ذیل آیه 56 هود آن را قُصاص الشعر یعنی انتهای روییدن موی از پیشانی گفته‏اند. اصل آن چنانکه نقل شد به معنی اتصال است در قاموس و اقرب گفته: «نَصَاالْمَفازَةُ بِالْمَفازَةُ» بیابان به بیابان پیوست. [هود:56]. هیچ جنبنده‏ای نیست مگر آنکه خدا موی پیشانی آن را گرفته است مراد از آن تسلط خدا است بر موجودات. [علق:15-16]. حتما حتما از موی پیشانی او می‏گیریم (ذلیلش می‏کنیم) ناصیه‏ای که دروغگو و خطارکار است. [رحمن:41]. «بِالنَّواصی» نائب فاعل است برای «یُؤْخَذُ» یعنی گناهکاران با علائم خودشان شناخته شوند ناصیه‏ها و پاهاشان گرفته شده به آتش انداخته شوند.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
الرحمن · ۴۱

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ

مجرمان از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ و آنگاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان می‌گیرند (و به دوزخ می‌افکنند)!