«یَطْمِثْهُنَّ» از مادّه «طمث» در اصل به معنای خون عادت ماهیانه، و به معنای زوال بکارت آمده، و در اینجا اشاره به این است که زنان بکر بهشتی هرگز همسرانی نداشته اند.
=== قاموس قرآن ===
خون حیض. و ازاله بکارت. طامث به معنی حائض است (راغب) در مجمع فرموده: اصل طمث به معنی خون حیض است «طَمَثَتِ الْمِرْئَةُ» یعنی حائض شد. ایضاً، با ازاله بکارت خونین گردد. در اقرب الموارد و غیره مسّ معنی شده گویند: «ما طَمَثَ ذلِکَ الْمَرْتَعَ قَبْلَنا اَحَدٌ» کسی پیش از ما به این چراگاه دست نزده است. راغب آن رااستعراه میداند. این کلمه فقط دو بار در کلام اللّه یافته است [رحمن:56-74]. یعنی حوریان بهشتی را پیش از شوهرانشان نه انسی خونین و ازاله بکارت کرده و نه جنّی. از این آیه بدست میآید که جنّ هم ازاله بکارت تواند کرد.