«خوض» همان طور که «راغب» در «مفردات» می گوید، در اصل به معنای وارد شدن تدریجی در آب و راه رفتن (و شنا کردن) در آن است، ولی بعداً به عنوان کنایه به ورود در سایر امور نیز گفته شده است، اما این کلمه در قرآن مجید بیشتر به وارد شدن در مطالب باطل و بی اساس اطلاق گردیده، ولی غالباً در قرآن، به معنای ورود، یا شروع به کارها یا سخنان زشت و بد آمده است.
=== قاموس قرآن ===
داخل شدن در آب (قاموس) راغب میگوید: خوض وارد شدن در آب و رفتن در آن است و بطور استعاره به وارد شدن در امور، اطلاق میشود و اکثر موارد آن در قرآن محلّی است که ورود در آن مذموم است. [طور:12] طبرسی در ذیل این آیه میگوید: خوض وارد شدن در آبست با قدم، دخول در قول به آن تشبیه شده است. یعنی آن روز وای بر مکذّبین آنان که در حدیث باطل بازی میکنند و سخن باطل میگویند [انعام:91] بگو خدا، سپس بگذار در باطلشان که وارد شدهاند سرگرم باشند . * [نساء:140]، [مدثر:45] با آن که به باطل وارد شده بودند به باطل وارد میشدیم. [توبه:69]، «اَلَّذی» صفت خوض است که از «خُضْتَمْ» استفاده میشود یعنی وارد شدید مثل ورود آنان که به باطل وارد شدند. طبرسی این را از یونس و اخفش نقل کرده است. ناگفته نماند این کلمه در قرآن کریم در ورود به آب اصلاً به کار نرفته و در همه جا، موارد آن خوض در باطل است. در نهج البلاغه خطبه 192 در وصف حضرت رسول «صلی اللّه علیه و آله» فرمده «خاضَ اِلیَ رِضوانِ اللّه کُلَّ غَمْرَةٍ وَ تَجَرَّعَ فیهِ کُلَّ شِدَّةٍ».