مَسَد

تکرارها: ۱

«مسد» (بر وزن حسد) به معنای طنابی است که از الیاف بافته شده. بعضی گفته اند «مسد» طنابی است که در جهنم بر گردن او می نهند که خشونت الیاف را دارد و حرارت آتش و سنگینی آهن را. === قاموس قرآن === [مسد:5]. مسد بروزن فلس به معنی تابیدن است «مَسَدَ الْحَبْلَ مَسْداً:فَتَلَهُ» و مسد بر وزن فرس ریسمانی است که به قول راغب از شاخه درخت خرما تابیده شده به قولی از هر چیز که باشد «اِمْرَئَةٌ مَمْسُودَةٌ» زنی را گویند که آشفته خلق باشد معنی آیه: در گردن او (زن ابی لهب) ریسمانی است از لیف یا شاخه خرما. رجوع شود به «تبب» این لفظ فقط یکبار در قرآن مجید یافته است.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۱سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
مسد · ۵

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!