عَصَى

تکرارها: ۲

=== قاموس قرآن === نافرمانی. خروج از طاعت. «عَصی عَصَیْانا:اِذا خَرَجَ عَنْ الطاعَةَ» اصل آن از تمانع به وسیله عصا است. [حجرات:7]. معصیت نیز به معنی عصیان است. [مجادله:8]. [مزّمل:16] عَصِّی (بر وزن شریف) نافرمان و عاصی. [مریم:14]. ایضاً آیه 44 یعنی: یحیی به پدر و مادرش نیکوکار بود و ستمگر و نافرمان نبود. [طه:121]. آدم به پروردگارش نافرمانی کرد و از زندگی در جنّت محروم و برکنار شد مراد از عصیان آدم مخالفت اوست در خوردن از شجره و پیروی از وسوسه شیطان. و غوایت او به قرینه آیات قبل و بعد محروم شدن از زندگی در جنّت است که اخراج گردید. گفته‏اند: این عصیان ترک اولی است نه معصیت عادی زیرا انبیاء معصوم‏اند و گناه نمی‏کنند. و امر «لاتَقْرَبا هذِهِ الَّشَجَرَةَ» ارشادی بود نه مولوی که مخالفت آن گناه معمولی باشد. اینها همه در صورتی است که آدم اولی پیغمبر باشد و اگر پیغمبر نباشد اشکالی در بین نخواهد بود نظیر این آیه است آیه [طه:115]. بعضی گفته‏اند: محل زندگی آدم که قبل از آمدن به روی زمین بود محل تکلیف نبود و امر مولوی معنی ندارد. ولی باید دانست که ظهور نهی در مولویت است و ظّن نزدیک به یقین آن است که آدم در روی این زمین بوده است و از جای دیگری نیامده است. المیزان نیز آن را نهی ارشادی دانسته و مخالفت ارشاد را درباره انبیاء بی اشکال می‏داند واللَّه‏االعالم. رجوع شود به «آدم» ناگفته نماند عصمت انبیاء علیهم‏السلام حتمی است. ولی بحث در پیامبر بودن آدم است. اللَّه اعلم.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۱سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
طه · ۱۲۱

فَأَكَلاَ مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى

سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتیشان فرو ریخت،) و عورتشان آشکار گشت و برای پوشاندن خود، از برگهای (درختان) بهشتی جامه دوختند! (آری) آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!

نازعات · ۲۱

فَكَذَّبَ وَ عَصَى

امّا او تکذیب و عصیان کرد!