سوره طه، آیه ۱۲۱ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰
فَأَكَلاَ مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى
سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتیشان فرو ریخت،) و عورتشان آشکار گشت و برای پوشاندن خود، از برگهای (درختان) بهشتی جامه دوختند! (آری) آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹۹–۱۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۱۵–۱۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۱۵–۱۳۵ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۲۱ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۲۱ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۲۱ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۲۱ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۲۱ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۱۶–۱۲۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۲۱
روایات و احادیث
۲۳ - «عن أبى عبداللّه(ع) فى قوله: «بدت لهما سوأتهما» قال: کانت سوأتهما لاتبدو لهما; یعنى، کانت داخلة; از امام صادق(ع) در باره سخن خدا «بدت لهما سوأتهما» روایت شده: عورت آن دو (آدم و همسرش) قبلاً براى آنان آشکار نبود، چون عورت آنان در داخل [پوست بدنشان ]بود». [منبع: تفسیر قمى، ج ۱، ص ۲۲۵; نورالثقلین، ج ۲، ص ۱۵، ح ۴۱.] ۲۴ - «عن أبى عبداللّه(ع) (فى حدیث): فلمّا أسکن اللّه عزّوجلّ آدم و زوجته الجنّة قال لهما: ... و لاتقربا هذه الشجرة ... فلمّا أکلا من الشجرة طار الحلىّ و الحلل عن أجسادهما و بقیا عریانین; از امام صادق(ع) [ضمن حدیثى]روایت شده که فرمود: چون خداوند - عزّوجلّ - آدم و همسرش را در بهشت جاى داد، به آنان گفت: ... نزدیک این درخت نشوید ... و آنان چون از آن درخت خوردند، زیور و جامه ها از اندام آنان پرید و آنها عریان ماندند». [منبع: معانى الأخبار، ص ۱۰۹، ح ۱; نورالثقلین، ج ۲، ص ۱۲، ح ۳۵.] ۲۵ - «عن الرضا(ع) (فى قوله تعالى): «و عصى آدم ربّه فغوى» قال: ... کان ذلک من آدم قبل النبّوة و لم یکن ذلک بذنب کبیر استحقّ به دخول النار و إنّما کان من الصغائر الموهوبة التى تجوز على الأنبیاء قبل نزول الوحى علیهم; از امام رضا(ع) (در باره قول خدا) «و عصى آدم ربّه فغوى» روایت شده که فرمود: این عصیان از آدم قبل از نبوت بود و این گناه بزرگى نبود که آدم بسبب آن مستحق دخول آتش شود بلکه از صغائرى بود که بخشیده شده و براى پیامبران قبل از نزول وحى جایز است...». [منبع: عیون أخبارالرضا، ج ۱، ص ۱۹۵، ح ۱; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۰۳، ح ۶۰.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۴۰)
- شیطان، تحریککننده ادم(علیه السلام) و حوّا برای تناول از درخت ممنوع و باعث برهنگی و ابروریزی انان+۴ آیه
- تخلّف ادم(علیه السلام)، از نهی خدا در تناول درخت ممنوع، موجب عریان شدن و ابروریزی او+۴ آیه
- استفاده ادم(علیه السلام) و حوا از برگ درختان برای پوشاندن بدیهای (عورت) خود (حفظ ابرو)+۱ آیه
- تناول ادم(علیه السلام) از درخت ممنوع، باعث عریان شدن و اشکار شدن زشتیها+۴ آیه
- عصیان ادم(علیه السلام) از فرمان خدا در پی وسوسه ابلیس+۴ آیه
- وسوسه شدن ادم(علیه السلام) از جانب ابلیس+۴ آیه
- تناول ادم(علیه السلام) از درخت ممنوع بر اثر وسوسه شیطان+۵ آیه
- اغوای ادم(علیه السلام) بر اثر وسوسه و فریبکاری ابلیس+۴ آیه
- برهنه شدن ادم(علیه السلام) در پی وسوسه ابلیس و تناول از درخت ممنوع+۴ آیه
- وجود تکالیفی برای ادم(علیه السلام) در بهشت+۵ آیه
- مجاز نبودن ادم(علیه السلام) به استفاده از درخت ممنوع در بهشت+۵ آیه
- امکان عصیان و تمرّد از فرمان خدا در بهشت ادم(علیه السلام)+۸ آیه
- حرص ادم(علیه السلام) عامل عصیان وی از فرمان خداوند+۳ آیه
- احساس شرمندگی ادم(علیه السلام) در پی اشکار شدن عورتش+۱ آیه
- عصیان ادم(علیه السلام) پیش از نبوت وی
- نمایان شدن زشتیهای ادم(علیه السلام)، بر اثر عصیان او از فرمان خدا مبنی بر دوری از درخت ممنوع+۴ آیه
- محرومیّت ادم(علیه السلام) از رسیدن به مطلوب خود در پی ترک فرمان الهی
- حرص ادم(علیه السلام) عامل عصیان وی از فرمان خدا+۲ آیه
- وسوسه و فریبکاری شیطان، عامل لغزش ادم(علیه السلام)+۷ آیه
- ضعف اراده ادم(علیه السلام) در پیمان با خدا، زمینه عصیاناو+۲ آیه
- به فراموشی سپردن عهد خدا از سوی ادم(علیه السلام)زمینه عصیان او+۲ آیه
- گرایش به ابدیّت و زندگی جاوید در بهشت، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۲ آیه
- گرایش به داشتن حکومت ابدی، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۱ آیه
- اخراج و هبوط ادم(علیه السلام) از بهشت در پی عصیان او+۴ آیه
- کنده شدن لباس ادم(علیه السلام) در پی تناول او از درخت ممنوع+۲ آیه
- استفاده ادم(علیه السلام) از برگ درخت برای پوشاندن عورت خویش+۱ آیه
- نیاز ادم(علیه السلام) به لباس برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
- فریب خوردن ادم(علیه السلام) از شیطان در تناول از درخت ممنوع باعث هبوط وی+۸ آیه
- ابلیس، سبب لغزش ادم(علیه السلام) و اخراج او از بهشت+۶ آیه
- ابلیس، عامل لغزش و عصیان ادم(علیه السلام) از فرمان خدا+۷ آیه
- ابلیس، عامل برهنگی ادم(علیه السلام) و اشکار شدنِ شرمگاه وی در بهشت+۴ آیه
- ابلیس، عامل لغزش و نافرمانی حوّا(علیها السلام)+۶ آیه
- ابلیس همراه حوّا(علیها السلام) در بهشت+۱۲ آیه
- ابلیس، عامل برهنگی حوا(علیها السلام) و اشکارکننده شرمگاه وی در بهشت+۴ آیه
- ابلیس، باعث لغزش و خروج حوّا(علیها السلام) از بهشت+۵ آیه
- شبههپراکنی ابلیس در ذهن ادم(علیه السلام) و حوا(علیها السلام)درباره تحریم شجره بر انان+۲ آیه
- اخراج ذلّتبار ابلیس از بهشت، کیفر اغوای ادم(علیه السلام) و حوّا(علیها السلام)+۶ آیه
- وسوسه ابلیس برای وادار کردن ادم(علیه السلام) و حوا(علیها السلام)به خوردن از شجره ممنوعه+۲ آیه
- اشکار شدن شرمگاه ادم(علیه السلام) و حوّا(علیها السلام)پس از وسوسه ابلیس+۳ آیه
- هبوط ابلیس از بهشت ادم(علیه السلام)+۵ آیه
- ابلیس مامور به هبوط از جایگاه خویش در پی وسوسه کردن ادم(علیه السلام)و حوّا(علیها السلام) به خوردن از درخت ممنوع+۵ آیه
- تکاثرطلبی، برانگیزاننده انسان به سرپیچی و عصیان+۱ آیه
- قدرتخواهی، زمینه گناه+۱ آیه
- وسوسه شیطان، باعث سرپیچی ادم(علیه السلام) از فرمان خدا، مبنی بر پرهیز از درخت ممنوع+۱ آیه
- سوءاستفاده شیطان از تمایلات باطنی ادم(علیه السلام)و حوّا، برای سرپیچی از فرمان خدا+۱ آیه
- سوءاستفاده شیطان از تمایلات درونی انسان، زمینه لغزش و گناه+۱ آیه
- ایجاد طمع از سوی ابلیس در ادم(علیه السلام)، برانگیزاننده وی به سرپیچی از فرمان خدا+۳ آیه
- تناول ادم و حوّا(علیهما السلام) از انگور نهی شده+۵ آیه
- درختان برگدار، در بهشت ادم+۳ آیه
- تلاش ادم(علیه السلام) و همسرش در پوشاندن شرمگاهشان با برگ (درختان) بهشت+۳ آیه
- ادم(علیه السلام) برگزیده خداوند+۲ آیه
- شیطان، از عوامل اسیبزننده به رشد و تربیت انسان+۵ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۳ آیه
- وجود تکلیف، در بهشت ادم و حوّا(علیهما السلام)+۴ آیه
- توبه از گناه، راهی برای هدایت انسان از سوی خدا+۱ آیه
- خداوند، پذیرای توبه ادم(علیه السلام)+۲ آیه
- حرص ادم و حوّا(علیهما السلام) به استفاده از درخت ممنوع، عامل عصیان و مخالفت انان با نهی خداوند+۶ آیه
- توهّم ادم(علیه السلام) بر مخلّد بودن و سلطنت همیشگی، در صورت خوردن از درخت ممنوع، سبب حرص او بر تناول از ان درخت+۱ آیه
- مجاز نبودن ادم(علیه السلام)، به استفاده از درخت ممنوع در بهشت+۵ آیه
- گرایش به داشتن حکومت و سلطنت ابدی، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۱ آیه
- اختیار حوّا(علیها السلام) در اطاعت و تمرّد از فرمان خدا+۵ آیه
- برهنگی حوّا(علیها السلام)، در پی وسوسه شیطان و خوردن از درخت ممنوع+۶ آیه
- استفاده حوّا(علیها السلام) از برگ درختان بهشتی، برای پوشاندن عورت خویش، پس از تناول از درخت ممنوع+۴ آیه
- علاقه حوّا و ادم(علیهما السلام) به جاودانگی و سلطنت بی زوال، باعث وادار شدن به تناول از درخت ممنوع+۲ آیه
- تناول حوّا(علیها السلام) از درخت ممنوع، بر اثر وسوسه شیطان+۶ آیه
- احساس شرمندگی حوّا(علیها السلام)، در پی اشکار شدن عورتش+۴ آیه
- نمایان شدن زشتیهای حوّا(علیها السلام)، بر اثر عصیان او از فرمان خدا، مبنی بر دوری از درخت ممنوع+۵ آیه
- فریب خوردن حوّا(علیها السلام) از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط وی+۹ آیه
- حرص حوّا(علیها السلام)، زمینه عصیان وی از فرمان خداوند، درباره اجتناب از درخت ممنوع+۳ آیه
- وسوسه و فریب کاری شیطان، زمینه لغزش حوّا(علیها السلام) و تناول از درخت ممنوع+۵ آیه
- گرایش حوّا(علیها السلام) به جاودانگی، زمینه نفوذ شیطان در او و عصیان وی+۳ آیه
- گرایش حوّا و ادم(علیهما السلام)، به پوشاندن عورت خود+۱ آیه
- گرایش حوّا(علیها السلام)، به سلطنت پایدار و جاوید+۲ آیه
- پوشیده بودن بدن حوّا(علیها السلام) با لباس در بهشت، پیش از فریفته شدن و تناول از درخت ممنوع+۵ آیه
- کنده شدن لباس حوّا(علیها السلام)، در پی تناول او از درخت ممنوع+۴ آیه
- کوشش شیطان برای کندن لباس حوا(علیها السلام) و اشکار کردن شرمگاه وی+۵ آیه
- نیاز حوّا(علیها السلام) به لباس، برای پوشاندن خویش+۴ آیه
- فریب خوردن حوّا(علیها السلام) از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط وی+۹ آیه
- عمل کردن حوّا(علیها السلام) مطابق تصمیمات شوهرش ادم(علیه السلام)، در ماجرای تناول از درخت ممنوع+۲ آیه
- تلاش ادم و حوّا(علیهما السلام) بر حفظ حیای خود، با استفاده از برگ درختان بهشتی، در پوشاندن عورتهای خویش+۱ آیه
- ادم(علیه السلام)، شخصیّتی ابرومند و با حیا+۱ آیه
- احساس شرمندگی حوّا(علیها السلام)، در پی اشکار شدن عورتش+۱ آیه
- پوشاندن شرمگاه، نشانه حیا و عفّت+۱ آیه
- برگزیدگی ادم(علیه السلام)، پرتوی از ربوبیّت خدا+۱ آیه
- توبه و بازگشت انسان به خدا، مقتضای ربوبیّت او+۲ آیه
- خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه در بهشت، بر اثر وسوسه شیطان، موجب برهنه شدن انان+۵ آیه
- برگ درخت بهشت، مورد استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام)برای پوشش+۱ آیه
- خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از درخت ممنوع، بر اثر وسوسه شیطان+۳ آیه
- اشکار شدن عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، به محض چشیدن از درخت ممنوع+۱ آیه
- استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام) از برگ درخت، برای پوشاندن عورتشان+۱ آیه
- فریبکاری و گول زدن ادم(علیه السلام) برای استفاده از درخت (شجره) ممنوع، برخاسته از دشمنی او با ادم(علیه السلام)+۳ آیه
- اطاعت و پیروی از شیطان، موجب محرومیّت از نعمت رفاه+۱۰ آیه
- خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از درخت ممنوعه، موجب اشکار شدن شرمگاه انان+۴ آیه
- خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه، سبب اخراج انان از مقام خود در بهشت+۷ آیه
- بازماندن ادم و حوّا(علیهما السلام) از کمال رشد خویش، در پی خوردن از شجره ممنوعه+۱ آیه
- تناول از شجره ممنوعه، موجب هبوط ادم و حوّا(علیهما السلام) به زمین و دنیا+۷ آیه
- سستی اراده ادم(علیه السلام)، زمینه فراموشی وی از نهی خدا و عامل استفاده از شجره ممنوعه+۲ آیه
- گرایش به درخت و حکومت جاودانه، در پی وسوسه و فریبکاری ابلیس، زمینه استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه+۱ آیه
- تناول ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه، بر اثر وسوسه شیطان+۷ آیه
- بهشت، محلّ شجره ممنوعه+۵ آیه
- راهنمایی ادم و حوّا(علیهما السلام) به درخت ممنوع جاودانگی، از سوی شیطان+۳ آیه
- خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از گندم روییده و ممنوع، در بهشت+۴ آیه
- اخراج شیطان از بهشت، به جهت اغوای ادم و حوّا(علیهما السلام)+۶ آیه
- ضعف اراده ادم(علیه السلام) در پیمان با خدا، زمینه عصیان او+۲ آیه
- ادم و حوّا(علیهما السلام)، شخصیّتهایی با عفّت، به سبب داشتن حیا و پوشش عورت خود+۴ آیه
- پوشانیده شدن عورت از سوی ادم و حوّا(علیهما السلام)، بیانگر عفّتورزی انان+۳ آیه
- علاقه مندی انسان به بهره مندی از عمر جاودانه+۲ آیه
- وعده عمر جاودانه به ادم و حوّا(علیهما السلام) از سوی شیطان، سبب فریب انان به خوردن از درخت ممنوعه+۲ آیه
- عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، مستور از دید یکدیگر، پیش از خوردن از میوه شجره ممنوعه+۵ آیه
- تلاش ادم و حوّا(علیهما السلام) در پوشاندن عورت و شرمگاه شان با برگ درختهای بهشت+۳ آیه
- شرم و حیای انسان، از مکشوف شدن عورت او+۳ آیه
- کشف عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، از فریبکاری شیطان+۴ آیه
- نشان دادن عورت ادم و حوّا(علیهما السلام) به انان، از اهداف شیطان، در فریفتن و برهنه کردن ایشان+۵ آیه
- به فراموشی سپردن عهد خدا از سوی ادم(علیه السلام)، زمینه عصیان او+۲ آیه
- به فراموشی سپردن عهد خدا از جانب ادم(علیه السلام)، زمینه عصیان او+۲ آیه
- اجتناب از شجره ممنوعه، عهد خدا با ادم(علیه السلام)+۲ آیه
- فراموشی عهد و پیمان با خدا، از طرف ادم(علیه السلام)زمینه عصیان ان حضرت+۱ آیه
- گناه، موجب بروز زشتیها و اشکار شدن انها+۲ آیه
- گناه، موجب بی ابرویی انسان+۴ آیه
- الودگی نفس ادمی به گناه، موجب سقوط و تباهی ان+۷ آیه
- شیطان، ترغیب کننده انسان به زشتیها و گناهان+۱ آیه
- ضعف اراده ادمی، موجب گناه وی+۱ آیه
- حرص و زیاده خواهی ادمی، عامل گناه و نافرمانی وی+۵ آیه
- گرایش ادمی به جاودانگی و زندگی ابدی، زمینه عصیان و نافرمانی او+۳ آیه
- کنده شدن لباس ادم علیه السلام، در پی تناول او از درخت ممنوع+۱ آیه
- اشکار شدن بدیهای بدن ادم علیه السلام با کنده شدن لباس او+۲ آیه
- نیاز ادم علیه السلام به لباس، برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
- استفاده ادم علیه السلام از برگ درختان بهشت برای پوشاندن زشتیهای خویش+۱ آیه
- فاش شدن بدیهای بدن حوّا علیها السلام با کنده شدن لباس او+۲ آیه
- نیاز حوّا علیها السلام به لباس، برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
- محدودیّت ادم علیه السلام در استفاده از برخی میوههای بهشت+۳ آیه
- تناول ادم و حوّا علیهما السلام از میوه ممنوع بهشت، زمینهساز پیدایش روحیّه دشمنی در انسانها+۷ آیه
- برگزیده شدن ادم علیه السلام از طرف خدا، برای اعطای مقام نبوّت به او+۲ آیه
- اخراج و هبوط ادم و حوّا علیهما السلام از بهشت، در پی عصیان ان دو+۷ آیه
- عصیان ادم علیه السلام عامل هبوط وی از بهشت+۱ آیه
- وسوسه و اغواگری شیطان، عامل هبوط ادم و حوّا علیهما السلام از بهشت+۵ آیه
- فریب خوردن ادم و حوّا علیهما السلام از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط انان+۸ آیه
- بهرهمندی ادم علیه السلام از هدایت الهی+۱ آیه
- توبه ادم علیه السلام از خوردن میوه شجره نهی شده، زمینه هدایت ویژه وی از سوی خداوند+۱ آیه
- هدایت ادم علیه السلام از سوی خداوند به کلماتی، برای توبه و بازگشت به خداوند+۱ آیه