تکرارها: ۱
«أَکْفِلْنِیها» از مادّه «کفالت» در اینجا کنایه از واگذار کردن است (معنای جمله این است که کفالت آن را به من واگذار; یعنی آن را به من ببخش).
ص · ۲۳ إِنَّ هَٰذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ
این برادر من است؛ و او نود و نه میش دارد و من یکی بیش ندارم امّا او اصرار میکند که: این یکی را هم به من واگذار؛ و در سخن بر من غلبه کرده است!»