«حِمل» (بر وزن شعر) به گفته «راغب» در «مفردات» باری است که بر پشت حمل می شود; در مقابل «حَمْل» (بر وزن حمد) که باری است که بر شکم حمل می شود. مانند «جنین»، و یا آبهایی که در دل ابرها قرار دارد، و یا میوه ای که بر درخت است. و چون در آیه مورد بحث، گناه تشبیه به باری شده که بر دوش کشیده می شود، حمل به کسر حاء گفته شده است.
هیچ گنهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمیکشد؛ و اگر شخص سنگینباری دیگری را برای حمل گناه خود بخواند، چیزی از آن را بر دوش نخواهد گرفت، هر چند از نزدیکان او باشد! تو فقط کسانی را بیممیدهی که از پروردگار خود در پنهانی میترسند و نماز را برپا میدارند؛ و هر کس پاکی (و تقوا) پیشه کند، نتیجه آن به خودش بازمیگردد؛ و بازگشت (همگان) به سوی خداست!