طه · ۱۲۵ قَالَ رَبِ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً میگوید: «پروردگارا! چرا نابینا محشورم کردی؟! من که بینا بودم!»