«تَبُور» از مادّه «بوار» به معنای شدت کسادی است، و از آنجا که شدت کسادی، باعث فساد می شود «بوار» به معنای هلاکت آمده، به این ترتیب، «تجارت خالی از بوار» تجارتی است که نه کساد دارد و نه فساد.
=== قاموس قرآن ===
بوار در اصل به معنی کساد است [فاطر:29]، امیدوارند به تجارتی که هرگز کساد نمیشود. یبرسی در ذیل آیه 18: فرقان، گوید اصل آن از «بارَتِ السلعه تبور اذا کسدت فلا تشتری» است گویا که متاع باقی ماند و فاسد شد. راغب گوید: بوار معنایش کساد بیشتر است و گویند «کَسَدَ حتّی فَسَدَ» لذا از هلاکت با بَوار تعبیر میآورند. علی هذا اگر بوار را هلاکت معنی کنیم ترجمه به لازم معناست [فاطر:10]، و مکر آنها فقط آن کساد و بی بهره میشود. (ولی اعمال مؤمنان چنان که در ما قبل آیه هست، به طرف خدا بالا میرود). [ابراهیم:28]، قوم خویش را ساکن خانه هلاکت و کساد کردند. [فرقان:18]، گفتهاند «بُور» جمع «بایر» است یعنی هلاک شدگان. و گفتهاند: مصدر است مفرد و جمع به آن توصیف میشود در مجمع البیان و مفردات شعر ذیل که بُور صفت مفرد آمده نقل شده است، ابن زِبَعْرَی گفته: یا رَسُولَ المَلیِکَ اِنَّ لِسانی راتِقٌ ما فَتَقْتُ اِذْ اَنَا بُورٌ ممکن است «بور» را در آیه به معنی بی بهرگان که عبارت آخری کساد است گرفت. یعنی: تا یادآوری را از یاد بردند و مردمی بی ثمر بودند.
کسانی که کتاب الهی را تلاوت میکنند و نماز را برپا میدارند و از آنچه به آنان روزی دادهایم پنهان و آشکار انفاق میکنند، تجارتی (پرسود و) بیزیان و خالی از کساد را امید دارند.