=== قاموس قرآن ===
غَرَّ وَ غُرُور (به ضم غین) و غِرَّة: فریب دادن. تطمیع به باطل. «غَرَّ فُلانٌ فُلاناً غَرّاً وَ غُرُوراً وَ غِرَّةً: خَدَعَهُ وَ اَطْمَعَهُ بِالْباطِلِ» [جاثیة:35]. زندگی دنیا شما را فریفت. [حدید:14]. آرزوهای باطل شما را فریفت. غَرور: (به فتح غین) فریب دهنده. راغب گفته: غرور هر آن چیزی است که انسان را فریب دهد از مال، جاه، شهوت و شیطان و گاهی آن را شیطان تفسیر کردهاند که اخبث فریبکاران است [لقمان:33]. زندگی دنیا شما را فریب ندهد و شیطان شما را به خدا جری نکند. در اقرب الموارد گوید: «ماغَرَّکَ بِفُلانٍ» یعنی چطور بر او جرئت کردی؟ غرور به فتح اول سه بار در قرآن آمده و مراد از آن شیطان یا هر فریبنده است [فاطر:5]. [حدید:14]. علی هذا بهتر است «غَرَّکُمْ» را در این آیات به مناسبت «باء» جرئت معنی کنیم و نیز در آیه زیر: [انفطار:6]. بنابر آنکه از اقرب الموارد نقل شده «غَرِّکَ» در معنی لازم به کار رفته که جرئت باشد زیرا لازمه فریفته شدن جرئت به خداست یعنی ای انسان چه چیز تو را بر عصیان پروردگار کریمت جری کرد؟ آمدن لفظ «ربّک» و «الکریم» برای اتمام حجت است یعنی نمیبایست به آنکه پرورش دهنده تو و تواناست مخالفت کنی. اینکه گفتهاند: آمدن «الکریم» تلقین جواب از جانب خداست یعنی کرمت مرا مغرور کرد ظاهراً مطلب صحیحی نیست. [آل عمران:185]. در اینگونه آیات ممکن است غرور به ضم اول مصدر از برای مفعول باشد یعنی: زندگی دنیا جز متاع فریفته شدن نیست یا از برای فاعل یعنی: متاع فریبنده همچنین در [ملک:20]. نیستند کفّار مگر در فریفته شدن.
ای مردم! تقوای الهی پیشه کنید و بترسید از روزی که نه پدر کیفر اعمال فرزندش را تحمّل میکند، و نه فرزند چیزی از کیفر (اعمال) پدرش را؛ به یقین وعده الهی حقّ است؛ پس مبادا زندگانی دنیا شما را بفریبد، و مبادا (شیطان) فریبکار شما را (به کرم) خدا مغرور سازد!