فَعَيِينَا

=== قاموس قرآن === عجز. راغب گوید: اعیاء عجزی است که از راه رفتن به بدن عارض می‏شود و عیّ عجز از مباشرت کار و کلام است [ق:15]. آیا به خلقت اولی عاجز بوده‏ایم (تا به خلقت ثانوی عاجز باشیم؟) نه بلکه آنها از خلقت جدید در شک‏اند. [احقاف:33]. به قرینه «بِقادِرٍ» روشن می‏شود که مراد از «یَعْیَ» عجز و ناتوانی است.