وَ جَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِ ذٰلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ
و سرانجام، سکرات (و بیخودی در آستانه) مرگ بحق فرامی‌رسد (و به انسان گفته می‌شود:) این همان چیزی است که تو از آن می‌گریختی!
تکرارها: ۱
«سَکر» (بر وزن مکر) در اصل به معنای مسدود کردن راه آب است و «سِکر» (بر وزن فکر) به معنای محل مسدود آمده، و «سُکْر» از آنجا که در حال مستی، گویی سدی میان انسان و عقلش ایجاد می شود، به آن «سُکر» (بر وزن شکر) گفته شده است.