«رکون» از مادّه «رکن»، به معنای ستون و دیواره هایی است که ساختمان یا اشیاء دیگر را بر سر پا می دارد، و سپس به معنای اعتماد و تکیه کردن بر چیزی به کار رفته است.
گر چه، مفسران معانی بسیاری برای این کلمه در ذیل آیه آورده اند، ولی همه یا غالب آنها به یک مفهوم جامع و کلی باز می گردد، مثلاً بعضی آن را به معنای تمایل، بعضی به معنای همکاری، بعضی به معنای اظهار رضایت یا دوستی و بعضی به معنای خیرخواهی و اطاعت ذکر کرده اند، که همه اینها در مفهوم جامع اتکاء و اعتماد و وابستگی، جمع است.
=== قاموس قرآن ===
میل و آرام گرفتن. در صحاح و اقرب گوید [هود:113]. به ستمگران میل نکنید و گرنه شما را میگیرد. رکن به معنی جانب و طرف محکم شییء است (صحاح) و بر سبیل استعاره به نیرو اطلاق میشود (راغب) [هود:80]. ظاهراً مراد از آن در آیه اقوام و عشیره است. یعنی ای کاش در قبال شما نیروئی داشتیم و یا به تکیه گاه محکمی (از قبیل عشیره) لا حق میشدم تا مرا یاری کنند. *[ذاریات:39]. مراد از رکن تکیه گاه و قوای فرعون است یعنی با قوای خویش روی بگردانید و گفت: جادوگری است یا دیوانهای (یعنی موسی).