=== قاموس قرآن ===
شوهر. [هود:72]، من پیر زنم و این شوهرم پیر است مثل [بقره:228]. [صافات:125]، گفتهاند بعل نام بتی بود در بعلبک، رجوع شود به «الیاس». نا گفته نماند در بَعل معنی استعلا است و آن از معنای اصلی آن که شوهر است و یک نوع تفّق بر زن دارد ملحوظ شده است. راغب گوید به درختی که بزرگ شده و رطوبت زمین را به وسیله ریشه هایش جذب میکند بجهة استعلا بَعل گفتهاند. قهراً باید گیاهان که رطوبت جذب میکنند نیز چنین باشند در وسائل ج 6 ص 125 از امام صادق «علیه السلام» نقل است «فی الصدقة فیما سَقَتِ السّماءُ و الانهار اذا کانت سیحاً او بعلا العُشر»: در زکوة در آنچه آسمان و نهرها آن را آبیاری کرده هر گاه به وسیله ریشه باشد ده یک است. راغب گوید: عرب به معبود خود که بوسیله آن به خدا تقرب میجوید، بعل میگوید. علی هذا ممکن است معنی آیه فوق: چنین باشد: آیا معبود نکرهای میخوانید و احسن الخالقین را ترک میکنید؟. در این صورت مفرد آن اشاره به واحد نا معلوم از خدایان آنهاست.