«خَلَصُوا» به معنای خالص شدن، کنایه از جدا شدن از دیگران و تشکیل جلسه خصوصی است.
=== قاموس قرآن ===
خلوص به معنی صاف شدن و بی خلط شدن است. طبرسی ذیل آیه 94 بقره میگوید: اصل خلوص آن است که شیء از هر آلودگی صاف باشد راغب میگوید: خالص مثل صاف است با این فرق که خالص آن است آمیختگی آن از بین رفته باشد ولی صاف گاهی به آن گویند که اصلا آمیختگی ندارد. [یوسف:80] یعنی چون از دیگران خالص شدند و فقط خودشان ماندند که برادر بودند و از اهل مصرجدا شدند. معنی آیه چنین میشود: چون برادران یوسف از یوسف که برادرشان را رها کند مأیوس شدند از مردم کنار گشتند در حالیکه میان خود به نحوی و گفتگو مشغول بودند. * [نحل:66] مینوشانیم به شما از آنچه در شکم حیوانات هست از میان گیاه خورده شده و خون، شیر خالص را که به خون و گیاه آمیخته است. نا گفته نماند سرگین را تا وقتی که در شکمبه است، فرث گویند لذا بهتر است آن را گیاه جویده ترجمه کنیم. * [زمر:3] بدان دین خالص و پاک شده از شرک برای خداست و خداوند فقط عبادت خالص را میپذیردنه عبادت غیر خدا را (المیزان) * [ص:46] در المیزان میگوید: «خالصه» صفت موصوف محذوفی است و «باء» برای سببیّت است یعنی: ما آنها را خالص کردیم به سبب خصلت خالصی که تذکّر و یادآوری دار آخرت باشد. * اخلاص دین برای خدا، آن است که دین را از شرک بت پرستان و تثلیت نصاری و تشبیه یهود و مطلق غیر خدا، خالص و پاک و صاف کنیم. صیغههای ماضی و اسم فاعل آن همه راجع به این معنی است. مثل [نساء:146]، [بقره:139]، [اعراف:29] و مخلص چهار بار، مخلصون یک بار، مخلصین هفت بار در قرآن مجید آمده و همه درباره اخلاص دین اند. امّا مخلص و مخلصین به صیغه اسم مفعول به معنی آن است که خدا او را برای خود خالص کرده است و غیر خدا را در آن نصیبی نیست چنانکه شیطان درباره آنها میگوید: که باغواء آنها راهی ندارم مثل [حجر:39-40]مخلصین هشت بار در قرآن مجید تکرار شده است [مریم:51] موسی را در کتاب یاد کن که او بنده خالص شده بود و غیر خدا را در او راهی نبود و پیامبر فرستاده بود. همچنین است [یوسف:24] و غیره. مخلصین ابتدا با پیامبران تطبیق میشوند که خدا آنها را برگزیده و انتخاب کرده و مخصوص خدایند، شیطان و هوای نفس را در آنها راهی نیست چنانکه درباره آنها فرموده [آل عمران:33]، [نمل:59]، [ص:47]. بندگانیاند پاک، منزّه، بی عیب، سارع در خیرات، عابد، نیکوکار. گذشته از پیامبران و ائمه علیهم السلام ممکن است پاکانی در اثر ایمان قوی و اعمال نیک همواره رضای خدا را هدف خویش قرار دهند و خدا قرار دهند و خدا نیز آنها را مخصوص خود قرار دهد و از بندگان خالص کرده باشد و غیر خدا را در آنها نصیبی نباشد.
هنگامی که (برادران) از او مأیوس شدند، به کناری رفتند و با هم به نجوا پرداختند؛ (برادر) بزرگشان گفت: «آیا نمیدانید پدرتان از شما پیمان الهی گرفته؛ و پیش از این درباره یوسف کوتاهی کردید؟! من از این سرزمین حرکت نمیکنم، تا پدرم به من اجازه دهد؛ یا خدا درباره من داوری کند، که او بهترین حکمکنندگان است!