منظور از «ملکوت» در اینجا حکومت مطلقه خداوند بر سراسر عالم هستی است.
«مَلَکُوت» از ریشه «ملک» (بر وزن حکم) به معنای «حکومت و مالکیت» است و اضافه «واو» و «ت» به آن برای تأکید و مبالغه می باشد، مفهوم آیه چنین می شود: حاکمیت و مالکیت بی قید و شرط همه چیز، به دست قدرت خدا است، و چنین خداوندی از هر گونه عجز و ناتوانی، منزّه و مبرّا است، و در این صورت، احیاء مردگان، و پوشیدن لباس حیات بر استخوانهای پوسیده، و خاکهای پراکنده، مشکلی برای او ایجاد نخواهد کرد، چون چنین است، به طور یقین همه شما به سوی او باز می گردید، و معاد حق است.
=== قاموس قرآن ===
این لفظ چهاربار در قرآن مجید آمده است [انعام:75]. [اعراف:185]. در این دو آیه ظاهراً مراد حکومت و تدبیری و نظمی است که در آسمانها و زمین است. در مجمع فرموده: مَلَکُوت مانند مُلْک (بروزن قفل) است ولی ملک رساتر و ابلغ است زیرا واو و تاء برای مبالغه اضافه میشوند. در صحاح گوید: مَلَکُوت از مُلْک (بروزن قفل) است مثل رَهَبُوتْ از رَهْبَة گویند:«لَهُ مَلَکُوتُ الْعِراقِ» برای او است حکومت عراق. ما وقتیکه از کارخانهای دیدن میکنیم میبینیم که در آن نظم بخصوصی حکم فرما است هم در ساختن و هم در کار انداختن آن همین طور است آسمانها و زمین. یعنی: و همانطور به ابراهیم حکومت و نظمی که در آسمانها و زمین است نشان میدادیم. ایضاً [مؤمنون:88]. [یس:83]. پاک و منزّه است خدایی که حکومت و اداره هر چیز در دست او است.
آیا در حکومت و نظام آسمانها و زمین، و آنچه خدا آفریده است، (از روی دقت و عبرت) نظر نیفکندند؟! (و آیا در این نیز اندیشه نکردند که) شاید پایان زندگی آنها نزدیک شده باشد؟! (اگر به این کتاب آسمانی روشن ایمان نیاورند،) بعد از آن به کدام سخن ایمان خواهند آورد؟!