يُظْلَمُون

تکرارها: ۱۵

=== قاموس قرآن === (بضم ظاء) ستم. اصل آن بمعنی ناقص کردن حق و یا گذاشتن شی‏ء در غیر موضع خویش است [کهف:33] هر دو باغ میوه خود را داد و از آن چیزی کم نکرد. طبرسی ذیل آیه 35 بقره فرموده: اصل ظلم کم کردن حق است خدا فرموده: «کِلْتَا الْجَنَّتَیْنِ آتَتْ اُکُلَها وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَیئاً» یعنی ناقص نکرد و به قولی اصل آن وضع شیی‏ء در غیر موضعش است «مَنْ اَشْبَهَ اَباهُ فَما ظَلَمَ» هر که به پدرش شبیه باشد شباهت را در غیر محلش نگذاشته آنگاه فرمود: هر دو معنی مطّرد و معمول است. در صحاح و قاموس آمده: «اَلْظُّلْمُ وَضْعُ الشَّیْ‏ءِ فِی غَیْرِ مَوْضِعِهِ». در نهایه گفته «اَصْل الظُّلْمِ الْجَوْرُ وَ مُجاوَزَةُ الْحَدِّ». راغب گوید: «اَلظُّلْمُ عِنْدَ اَهْلِ اللُّغَةِ وَ کَثیرٍ مِنَ الْعُلَماءِ وَضْعُ الشَّیْ‏ءِ فِی غَیْرِ مَوضِعِهِ... وَ الظُّلْمُ یُقالَ فِی مُجاوَزَةِ الْحَقِّ...». مأل این معانی یکی است در قرآن مجید به هر سه معنی آمده است در آیه گذشته به معنی کم کم کردن است ایضاً در آیاتی نظیر: [بقره:281]. بقرینه «تُوَّفی‏» به معنی نقصان است یعنی کسب هر نفس بی کم و کاست به خودش داده می‏شود و در آیاتی نظیر [نساء:148]. به معنی جور و ستم است. ظلوم: صیغه مبالغه است مثل کذوب، ودود [ابراهیم:34]. راستی انسان بسیار ستمگر و بسیار کفران کننده است این حکم نسبت به انسانی است که تربیت دینی ندارد. راجع به آیه [احزاب:72]. در «جهل» سخن گفته‏ایم. ظّلام: صیغه مبالغه است این کلمه پنج بار در قرآن به کار رفته: آل عمران:182، انفال:51، حج:10، فصلت:46، ق:29. و همه درباره نفی ظلم از پروردگار است «وَ اَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَّلامٍ لِلْعَبیدِ» «وَ ما اَنَا بِظَّلامٍ لَلْعَبیدِ». در سه سوره اول در ما قبل آیه جمله «ذُوقُوا عَذابَ الْحَریقِ» «وَ نُذیقُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَذابَ الْحَریق» واقع شده و در سوره ق چند آیه قبل آمده «اَلْقِیا فِی جَهَنَّمَ کُلَّ کَفَّارٍ عَنیدٍ» و در سوره فصلت آیه چنین است «مَنْ عَمِلَ صلِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ اَساءَ فَعَلَیها وَ ما رَبُّکَ بظَّلامٍ لِلعَبیدِ» و در آیه اول پس از ذکر عذاب آمده «ذلکَ بِما قَدَّمِتْ یَداکَ اَیْدِیکُمْ» «وَ اَنَّ اللَّه لَیسَ بِظَّلامٍ لِلْعَبیدِ» در سوره ق نیز قریب به آن است. به نظر من آمدن صیغه مبالغه به مناسبت مقام است یعنی اگر خداوند کافر و ظالم را عذاب نمی‏کرد و آنها را در عمل را در ردیف پاکان قرار می‏داد و یا عمل هر کس را بخودش بر نمی‏گرداند بسیار ستمگر بود و چون ظّلام نیست لذا روی عدل عذاب می‏کند... پس از توّجه به این معنی دیدم المیزان و المنار نیز قریب به این مضمون گفته‏اند. به قول بعضی از بزرگان صیغه ظّلام برای مبالغه در نفی از آن بهتر است ولی مطلب فوق از آن بهتر است و بقول بعضی خداوند اگر ظلمی می‏کرد حتماً ظّلام بود نه ظالم زیرا اگر به هر یک از بندگان جزئی‏ترین ظلمی می‏کرد نسبت به ملاحظه همه آنها ظّلام می‏شد. این سخن فی نفسه درست است و در قرآن درباره خدا «لَیْسَ بِظالِم» نیامده و پیوسته «لَیْسَ بِظَّلام» آمده ولی آیات فوق در این صدد نیست. بلی در افعال این ماده آمده [یونس:44]. [کهف:49]. بعضی جاها نسبت ظلم به غیر اولی العقل داده شد مثل [هود:102]. این تعبیر در سوره انبیاء آیه 11 و حج آیه 45 و 48 نیز آمده است مراد از آن ظاهراً ظلم اهل شهر است چنان که در آیه [نساء:75]. صریحاً نسبت ظلم به اهل داده شده است.
۰۱۲۳۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۱سال ۶: ۱سال ۷: ۰سال ۸: ۱سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۲سال ۱۵: ۲سال ۱۶: ۳سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۲سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۲سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۱سال ۲۳: ۰
بقره · ۲۸۱

وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَ تُوَفَّى كُلُ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و از روزی بپرهیزید (و بترسید) که در آن روز، شما را به سوی خدا بازمی‌گردانند؛ سپس به هر کس، آنچه انجام داده، به طور کامل باز پس داده می‌شود، و به آنها ستم نخواهد شد. (چون هر چه می‌بینند، نتایج اعمال خودشان است.)

آل عمران · ۲۵

فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لاَ رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

پس چه گونه خواهند بود هنگامی که آنها را برای روزی که شکّی در آن نیست [= روز رستاخیز] جمع کنیم، و به هر کس، آنچه (از اعمال برای خود) فراهم کرده، بطور کامل داده شود؟ و به آنها ستم نخواهد شد (زیرا محصول اعمال خود را می‌چینند).

آل عمران · ۱۶۱

وَ مَا كَانَ لِنَبِيٍ أَنْ يَغُلَ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَ تُوَفَّى كُلُ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

(گمان کردید ممکن است پیامبر به شما خیانت کند؟! در حالی که) ممکن نیست هیچ پیامبری خیانت کند! و هر کس خیانت کند، روز رستاخیز، آنچه را در آن خیانت کرده، با خود (به صحنه محشر) می‌آورد؛ سپس به هر کس، آنچه را فراهم کرده (و انجام داده است)، بطور کامل داده می‌شود؛ و (به همین دلیل) به آنها ستم نخواهد شد (چرا که محصول اعمال خود را خواهند دید).

نساء · ۴۹

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَ لاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً

آیا ندیدی کسانی را که خودستایی می‌کنند؟! (این خود ستاییها، بی‌ارزش است؛) بلکه خدا هر کس را بخواهد، ستایش می‌کند؛ و کمترین ستمی به آنها نخواهد شد.

نساء · ۱۲۴

وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لاَ يُظْلَمُونَ نَقِيراً

و کسی که چیزی از اعمال صالح را انجام دهد، خواه مرد باشد یا زن، در حالی که ایمان داشته باشد، چنان کسانی داخل بهشت می‌شوند؛ و کمترین ستمی به آنها نخواهد شد.

انعام · ۱۶۰

مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَ مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

هر کس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد، و هر کس کار بدی انجام دهد، جز بمانند آن، کیفر نخواهد دید؛ و ستمی بر آنها نخواهد شد.

یونس · ۴۷

وَ لِكُلِ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود؛ و ستمی به آنها نخواهد شد!

یونس · ۵۴

وَ لَوْ أَنَ لِكُلِ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الْأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَ أَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و هر کس که ستم کرده، اگر تمامی آنچه روی زمین است در اختیار داشته باشد، (همه را از هول عذاب،) برای نجات خویش می‌دهد! و هنگامی که عذاب را ببینند، (پشیمان می‌شوند؛ امّا) پشیمانی خود را کتمان می‌کنند (، مبادا رسواتر شوند)! و در میان آنها، بعدالت داوری می‌شود؛ و ستمی بر آنها نخواهد شد!

نحل · ۱۱۱

يَوْمَ تَأْتِي كُلُ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَفْسِهَا وَ تُوَفَّى كُلُ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

(به یاد آورید) روزی را که هر کس (در فکر خویشتن است؛ و تنها) به دفاع از خود برمی‌خیزد؛ و نتیجه اعمال هر کسی، بی‌کم و کاست، به او داده می‌شود؛ و به آنها ظلم نخواهد شد!

اسراء · ۷۱

يَوْمَ نَدْعُو كُلَ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولٰئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَ لاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً

(به یاد آورید) روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان می‌خوانیم! کسانی که نامه عملشان به دست راستشان داده شود، آن را (با شادی و سرور) می‌خوانند؛ و بقدر رشته شکاف هسته خرمایی به آنان ستم نمی‌شود!

مریم · ۶۰

إِلاَّ مَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحاً فَأُولٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لاَ يُظْلَمُونَ شَيْئاً

مگر آنان که توبه کنند، و ایمان بیاورند، و کار شایسته انجام دهند؛ چنین کسانی داخل بهشت می‌شوند، و کمترین ستمی به آنان نخواهد شد.

مؤمنون · ۶۲

وَ لاَ نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا وَ لَدَيْنَا كِتَابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و ما هیچ کس را جز به اندازه تواناییش تکلیف نمی‌کنیم؛ و نزد ما کتابی است که (تمام اعمال بندگان را ثبت کرده و) بحق سخن می‌گوید؛ و به آنان هیچ ستمی نمی‌شود.

زمر · ۶۹

وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَ وُضِعَ الْكِتَابُ وَ جِي‌ءَ بِالنَّبِيِّينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و زمین (در آن روز) به نور پروردگارش روشن می‌شود، و نامه‌های اعمال را پیش می‌نهند و پیامبران و گواهان را حاضر می‌سازند، و میان آنها بحق داوری می‌شود و به آنان ستم نخواهد شد!

جاثیه · ۲۲

وَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِ وَ لِتُجْزَى كُلُ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و خداوند آسمانها و زمین را بحقّ آفریده است تا هر کس در برابر اعمالی که انجام داده است جزا داده شود؛ و به آنها ستمی نخواهد شد!

احقاف · ۱۹

وَ لِكُلٍ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ لِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و برای هر کدام از آنها درجاتی است بر طبق اعمالی که انجام داده‌اند، تا خداوند کارهایشان را بی‌کم و کاست به آنان تحویل دهد؛ و به آنها هیچ ستمی نخواهد شد!