آیه ۴۷ سوره یونس

سوره یونس، آیه ۴۷ · جزء ۱۱ · صفحه ۲۱۴

وَ لِكُلِ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود؛ و ستمی به آنها نخواهد شد!

معنی کلمات و عبارات
«لِکُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ»: مراد این است که در روز قیامت هر ملّتی پیغمبری دارد و او بر آنان گواهی می‌دهد (نگا: نساء / ، اسراء / ). «فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمْ»: هنگامی که پیغمبرشان در دادگاه قیامت حاضر آمد.
نزول
نکات آیه
۱ - خداوند، براى هر امت، رسولى ویژه همان امت مقرر فرموده است. «و لکل أمة رسول فإذا جاء رسولهم» با توجّه به اینکه «رسول» به قرینه کلمه «أمة»، ظاهراً به معناى پیامبر صاحب شریعت است، مفرد بودن آن دلالت دارد بر اینکه: پیامبران صاحب شریعت، در هردوره بیش از یکى نبوده است. ۲ - مردم هر عصرى، باید تابع شریعت رسول الهى همان عصر باشند. «و لکل أمة رسول فإذا جاء رسولهم» از آیه شریفه استفاده مى شود که: اولاً، جوامع گوناگون بین دو «رسول» یک امت را تشکیل مى دهند. ثانیاً، هر امتى باید تابع رسول همان دوره باشد و تبعیتش از رسول دوره پیش، صحیح نیست. ۳ - دین و شریعت آسمانى براى تمامى امتها در همه اعصار، وجود داشته است. «و لکل أمة رسول فإذا جاء رسولهم» ۴ - شریعت و رسول الهى در هر عصرى، یکى بیش نیست. «و لکل أمة رسول فإذا جاء رسولهم» ۵ - پیدایش اختلاف بین مردم، عامل بعثت رسولان الهى بوده است. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط» جمله «قضى بینهم ...» - که دلالت بر وجود اختلاف بین مردم دارد; چون قضاوت در جایى است که اختلافى باشد - ممکن است اشاره به اختلاف موجود پیش از آمدن رسول باشد و محتمل است اشاره به پیدایش اختلاف بعد از بعثت رسول باشد. برداشت فوق مبتنى بر احتمال اول است. ۶ - شریعتهاى الهى براى رفع اختلاف میان مردم و برقرارى قسط و عدل بوده است. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط» برداشت فوق مبتنى بر این است که مقصود از «بینهم» اختلاف موجود بین افراد امت با یکدیگر باشد. ۷ - عذاب استیصال براى مردمى که رسول الهى خود را نپذیرند و با او مخالفت کنند، از سنّتهاى الهى است. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط» برداشت فوق مبتنى بر این است که مراد از «بینهم» اختلاف موجود بین جمعى از امت و پیامبر و به تقدیر «بینهم و بینه» باشد. در این صورت مراد از «قضى بینهم» مى تواند سرکوبى مخالفان پیامبر و نابود کردن آنان به عذاب استیصال باشد، نه داورى میان آنان. ۸ - بعثت پیامبران، اتمام حجت خداوند بر مردم است. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط» ۹ - نزول عذاب استیصال، همواره پس از تمام شدن حجت خدا بر مردم است. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط» ۱۰ - رعایت قسط در قضاوت و داورى، لازم و ضرورى است. «قضى بینهم بالقسط» ۱۱ - نزول عذاب استیصال، بر اساس قسط و عدل است و در آن بر کسى ستم نمى شود. «قضى بینهم بالقسط و هم لایظلمون» ۱۲ - خداوند، تکذیب کنندگان پیامبر اکرم (ص) را به عذاب استیصال تهدید فرمود. «فإذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط و هم لایظلمون»
تفسیر (۸)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۳)
  • حسابرسی اختلاف مشرکان با پیامبر(صلی الله علیه واله) در قیامت
  • برانگیختهشدن انبیا میان تمام امّتها+۴ آیه
  • برانگیختهشدن انبیا میان تمام امّتها+۴ آیه
  • تهدید مکذّبان کافر به عذاب، از ناحیه خداوند
  • اشکارسازی حق و قضاوت در امور مورد اختلاف امّتها، فلسفه رسالت انبیا+۲ آیه
  • رسالت پیامبران، در جهت رفع تبعیض و برقراری عدالت در جامعه بشری+۱ آیه
  • قضاوت برای رفع نزاع و اختلافات در جوامع بشری از اهداف رسالت پیامبران+۱ آیه
  • فراگیری و جهان شمولی رسالت انبیا+۵ آیه
  • جریان تاریخی رسالت انبیا در امّتهای پیشین+۳ آیه
  • جریان سنّت خدا در تداوم رسالت پیامبران
  • فرستادن پیامبران، سنّت جاری خداوند در میان امّتها+۳ آیه
  • منزّه بودن خداوند از هرگونه ستم به بندگان، در جزا و پاداش
  • عدم ستم خداوند، در پاداش دادن به بندگان خویش+۲ آیه
  • مورد ستم واقع نشدن هیچ کس، در قیامت+۲ آیه
  • کیفر الهی، عادلانه و به دور از هر گونه ظلم+۱ آیه
  • ایجاد عدالت اقتصادی، از برنامه های اصلی پیامبران+۱ آیه
  • اتمام حجّت الهی بر کافران، قبل از هلاکت انان، جلوه ای از عدالت خدا
  • عدالت خداوند، در اعطای درجه و پاداش به مؤمنان، به مقدار تلاش انان برای دین+۴ آیه
  • عدالت خداوند، در کیفر نمودن گناهکاران+۲ آیه
  • رسولان الهی، پیام اوران عدالت برای جامعه+۱ آیه
  • عادلانه بودن عذاب در قیامت+۲ آیه
  • رعایت عدل و داد، از شرایط قضا+۱ آیه
  • لزوم رعایت عدالت، در قضا+۱ آیه
واژه‌ها