شَطَطا

تکرارها: ۲

«شَطَط» (بر وزن وسط) به معنای خارج شدن از حدّ اعتدال، و افراط در دوری است; لذا، به سخنانی که بسیار دور از حق است، «شطط» گفته می شود. و اگر به حاشیه نهرهای بزرگ «شط» می گویند، به خاطر آن است که از آب فاصله زیاد دارد و دیوارهای آن بلند است. === قاموس قرآن === تجاوز از حد و اندازه (اقرب) راغب گوید: از آن با جور تعبیر آورده‏اند در نهایه ظلم و دوری از حق گفته است. [ص:22]. میان ما به حق داوری کن و حکم به جور نکن و از حق دوری منما [کهف:14]. آن وقت قول باطل و دور از حق گفته‏ایم.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۱سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۱سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
کهف · ۱۴

وَ رَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلٰهاً لَقَدْ قُلْنَا إِذاً شَطَطاً

و دلهایشان را محکم ساختیم در آن موقع که قیام کردند و گفتند: «پروردگار ما، پروردگار آسمانها و زمین است؛ هرگز غیر او معبودی را نمی‌خوانیم؛ که اگر چنین کنیم، سخنی بگزاف گفته‌ایم.

جن · ۴

وَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً

و اینکه سفیه ما (ابلیس) درباره خداوند سخنان ناروا می‌گفت!