سوره کهف(الكهف)، آیه ۱۴ · جزء ۱۵ · صفحه ۲۹۴
وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَٰهًا لَّقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا
و دلهایشان را محکم ساختیم در آن موقع که قیام کردند و گفتند: «پروردگار ما، پروردگار آسمانها و زمین است؛ هرگز غیر او معبودی را نمیخوانیم؛ که اگر چنین کنیم، سخنی بگزاف گفتهایم.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۲۰ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۳)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۲۶ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۴ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۴ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۴ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۴ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۴ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۳–۱۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۴
روایات و احادیث
۱۷- «عن أبى جعفر(ع) فى قوله عزّوجلّ: «لن ندعوا من دونه إلهاً لقد قلنا إذاً شططاً» یعنى: جوراً على اللّه إنْ قلنا إنّ له شریکاً ; از امام باقر(ع) درباره سخن خدا «لن ندعوا من دونه إلهاً لقد قلنا إذاً شططاً» روایت شده: مقصود آیه، این است که اگر بگوییم براى او شریکى هست، ستم بر خدا است». [منبع: تفسیر قمى، ج ۲، ص ۳۴; نورالثقلین، ج ۳، ص ۲۵۱- ، ح ۳۴.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۸۵)
- اعتراف صریح اصحاب کهف به توحید ربوبی در برابر دقیانوس، به دنبال ارامش بخشیدن خدا بهانان
- برخورداری اصحابکهف، از ارامش الهی
- خدا، منشا ارامش قلبِ اصحابکهف
- خدا، تدبیرکننده امور اسمانها+۱ آیه
- عالم افرینش، دارای اسمانهای متعدّد+۱ آیه
- اخلاص اصحاب کهف در عبادت خدای یگانه
- ضرورت اخلاص در عبادت+۲ آیه
- پایداری اصحاب کهف در اعتقاد توحیدی خود+۲ آیه
- استقامت اصحاب کهف در اعتقاد توحیدی خود+۲ آیه
- ارامش روحی اصحاب کهف هنگام قیام و نهضت خود+۱ آیه
- امدادهای الهی منشا ارامش روحی اصحاب کهف به هنگام قیام بر ضد شرک
- اتّحاد اصحاب کهف بر محور توحید و قیام علیه حاکمیّت مشرک زمان خود+۲ آیه
- امداد خدا به اصحاب کهف، با اعطای ارامش روحی و فراهم کردن زمینه برای نجات و اسودگی انان+۲ آیه
- ایمان اصحاب کهف به ربوبیت پروردگار+۳ آیه
- اصحاب کهف، جوانمردانی موحد و معترض به مشرک بودن قوم خود+۲ آیه
- اعلام عقیده اصحاب کهف به ربوبیت پروردگار و پیراستن او از هر گونه شرک
- شرک ستیزی اصحاب کهف با بیزاری از پرستش هر گونه معبودی غیر از خدای یگانه+۲ آیه
- عقیده اصحاب کهف به ربوبیت پروردگار بر جهان هستی+۱ آیه
- شرک و بتپرستی ایینی بیاساس و برهان از دیدگاه اصحاب کهف+۲ آیه
- یاری خواستن اصحاب کهف از خدا به هنگام مواجهه با مشکلات، برخاسته از عقیده انان+۲ آیه
- خطا و باطل بودن شرک و بتپرستی از دیدگاه اصحاب کهف+۱ آیه
- اعلام ربوبیت یگانه خدا بر کل هستی و بیزاری از پرستش غیر او شعار و محور قیام اصحاب کهف
- قیام اصحاب کهف در راه توحید و حفظ ارزشهای توحیدی+۱ آیه
- قیام اصحاب کهف در راه خدا، با قلبی نیرومند و عزمی استوار
- قیام اصحاب کهف برای خدا، بازتاب هدایت افزون الهی برای انان+۱ آیه
- قیام اصحاب کهف، علیه بتپرستی قوم خود+۲ آیه
- اصحاب کهف، تحت تربیت ویژه الهی+۴ آیه
- عقیده به خداییگانه، مایه ارامش واطمینان قلب
- توحید، باعث حقگرایی و مانع گرایش به باطل
- خدای یکتا، تنها پروردگار هستی و مدبّر امور
- انحصار الوهیّت و معبود به حق، در ذات خدای یگانه+۲ آیه
- نبود برهان بر ادّعای الوهیّت غیر خدا، بیانگر توحید در الوهیّت+۱ آیه
- تدبیر جهان از سوی خدا، مقتضی یگانگی الوهیّت او
- خداوند یکتا، تنها معبود شایسته برای عبادت+۱ آیه
- انزوای اصحاب کهف، برای عبادت خدای یگانه+۱ آیه
- عبادت خالصانه، مقتضای ربوبیّت خدای یگانه
- ایمان اصحاب کهف به خدای یگانه و توحید+۲ آیه
- قیام در راه توحید و اعلان اندیشه توحیدی در میان مشرکان، از ناحیه اصحاب کهف+۱ آیه
- اصحاب کهف، از عبادتکنندگان موحّد+۱ آیه
- برخورداری اصحاب کهف از هدایتهای ویژه و موهبتهای معنوی، در پرتو توفیقات الهی+۱ آیه
- خداوند، تدبیرکننده جهان افرینش و عوالم متعدّد ان+۲ آیه
- وجوب استقامت در دین+۲ آیه
- لزوم استقامت بر توحید+۳ آیه
- لزوم اخلاص در دعا+۱ آیه
- وجوب توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی خداوند+۲ آیه
- ربوبیّت خدا، مقتضی ایمان به او
- ربوبیّت خدا، دلیل توحید و یگانگی او+۲ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی عبادت و بندگی برای او+۱ آیه
- خداوند، پروردگار اسمان و زمین+۱ آیه
- ذکر ربوبیّت خداوند، از اداب دعا+۱ آیه
- دفاع اصحاب کهف از توحید، در برابر مشرکان زمان خویش+۱ آیه
- قیام برای خدا و دفاع از حق، نیازمند قدرت روحی و قلبی نیرومند
- رابط / اسماوصفات+۱ آیه
- تدبیر امور زمین، از جانب خداوند+۱ آیه
- انتساب ربوبیّت و الوهیّت برای غیر خدا، سخنی باطل و به دور از حق
- خواندن شریک برای خدا، سخنی باطل و انحرافی
- اصحاب کهف، جوانمردانی شجاع و با ایمان+۱ آیه
- شرک به خدا، موجب جور و ستم به ساحت پروردگار
- اعتقاد مشرکان به وجود شریک، برای ربوبیّت خدا+۳ آیه
- اعتقاد به ربوبیّت و الوهیّت غیر خدا، پنداری دور از حق و واقعیّت
- شرک ستیزی اصحاب کهف، با بیزاری جستن و فرار از محیط شرک+۱ آیه
- وجود نداشتن هیچ گونه شریک برای خدا+۲ آیه
- شریک قایل شدن برای خدا، ظلم اشکار به خدا
- شرک، از مصادیق ظلم
- وجود روحیّه پرستش و عبادت، از دیر باز در انسانها+۲ آیه
- تنها خدا، شایسته عبادت+۱ آیه
- وجوب پرستش خدای یگانه و پرهیز از پرستش غیر او+۲ آیه
- عبادت خدای یگانه، دعوت اصحاب کهف از قوم خود+۱ آیه
- اصحاب کهف، انسانهایی موحّد و پرستشگر خدای یکتا+۱ آیه
- توجّه به ربوبیّت خداوند، مقتضی پرستش او+۱ آیه
- بطلان و پوچی عبادت غیر خدا
- عبادت غیر خدا، از مصادیق بارز ظلم+۱ آیه
- قلب، کانون و محل ارامش+۱ آیه
- قدرت و اطمینان قلبی برای مبارزه با دشمنان، موهبتی الهی برای قیام کنندگان در راه خدا+۱ آیه
- برخورداری اصحاب کهف از اطمینان قلبی، موجب اظهار توحید و تبرّی از شرک در برابر دشمن+۱ آیه
- ارامش قلب، تحت قدرت خداوند
- اطمینان و استواری قلب اصحاب کهف از طرف خداوند، در پی قیام انان علیه شرک+۱ آیه
- قدرت و اطمینان بخشیدن به قلب اصحاب کهف، در مبارزه با حاکم زمانش، موهبتی الهی به انان+۱ آیه
- جوانمردان مؤمن اصحاب کهف، برخوردار از هدایت و موهبتهای معنوی، در پرتو توفیقات الهی+۱ آیه
- دعای مؤمنان اصحاب کهف تنها به درگاه خداوند+۱ آیه
- قلب جوانمردان مؤمن اصحاب کهف، بهرهمند از ارامش خدادادی+۲ آیه
- وجوب اخلاص در دعا، سؤال و درخواست از خداوند+۱ آیه
- وجوب استقامت بر توحید+۲ آیه
- وجوب عقیده به توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی+۲ آیه
- بینش توحیدی اصحاب کهف، از اثار هدایتیافتگی انان، از سوی خداوند+۱ آیه