=== قاموس قرآن ===
آب دادن همچنین است سُقیا (راغب) [انسان:21]. [شمس:13]. در اقرب و صحاح سقیا را اسم مصدر گفته است. طبرسی آن را حصّه آب گفته است در قرآن سقی و اسقاء هر دو آمده است مثل «وَ اَسْقَیْنا کُمْ ماءً فُراتاً» راغب در فرق آن دو گوید: سقی آن است که مشروب را به شخص بدهی و اسقاء آن است که در اختیار وی بگذاری تا هر طور خواست میل کند. السقاء از سقی ابلغ است زیرا مشروب را در اختیار طرف میدهی خواه خودش بنوشد یا دیگری به او بنوشاند. در اقرب سقی و اسقاء را به یک معنی گرفته و هر دو شامل است به اینکه با دست آب را به دهان طرف برسانی و یا در اختیار او قرار بدهی. آنگاه از حماسی نقل میکند: بعضی میان سزقَیْتُ و اَسْقَیْتُهُ فرق گذاشته و گفته است: اَسَقَیْتُهُ یعنی در اختیار او آشامیدنی گذاشتم هر طور بخواهد بکند. وَسَقْیُتُهُ یعنی آب را به دهان او رساندم. مجمع هر دو را به یک معنی گرفته و فرق فوق را از دیگران نقل میکند. تدبّر در آیات قرآن نشان میدهد که اسقاء به معنی گذاشتن آب در اختیار شخص است مثل آیه گذشته [حجر:22]، [مؤمنون:21]، [فرقان:49] ولی سقی در نوشاندن آمده نظیر [یوسف:41]. که درباره نوشاندن است و مثل [بقره:71]. بقره، آب را بکشت مینوشاند و در آیه [شعراء:79]. نیز نوشاندن مراد است. خلاصه آنکه فرق راغب و حماسی به جا و حق است. استسقا: طلب سقی و اسقاء. [بقره:60] سقایة: ظرفیکه با آن آب میدهند (مشربه) [یوسف:70]. گویا آن ظرف هم مشربه بود که سقایه گقته و هم پیمانه بود که در آیات دیگر آن را صواع گفته است راغب گوید آن دو تعبیر برای فهماندن دو امر است. سقایه مصدر نیز آمده است مثل [توبه:19]. آیا آب دادن حاجیان و تعمیر مسجد الحرام را مانند آن کس میدانید که به خدا ایمان آورده راجع به شأن نزول آیه رجوع شود به تفاسیر.
ما بادها را برای بارور ساختن (ابرها و گیاهان) فرستادیم؛ و از آسمان آبی نازل کردیم، و شما را با آن سیراب ساختیم؛ در حالی که شما توانایی حفظ و نگهداری آن را نداشتید!