«غیث» ـ چنان که بسیاری از مفسران و بعضی از اهل لغت تصریح کرده اند ـ به معنای «باران نافع» است، در حالی که «مطر» به هر گونه باران گفته می شود، خواه نافع باشد یا غیر نافع.
=== قاموس قرآن ===
باران. طبرسی فرموده: بارانی که در وقت حاجت آید که آن از غوث است و آن نصرتی است که در شدت حاجت آید و ضرر را از بین ببرد. آیه [شوری:28]. قول وی را تقویت میکند یعنی خدا آن است که باران را پس از نومیدی مردم میآورد نومیدی در وقت حاجت است این لفظ در آیه [لقمان:34]. [حدید:20]. نیز آمده است. [یوسف:49]. «یُغاثُ» ممکن از غوث یا از غیث باشد یعنی پس از آن سالی میآید که در آن مردم باران بیابند یا به وسیله باران و نعمت خداوند یاری کرده شوند. [کهف:29]. «اِسْتِغاثة» ممکن است از غوث یا از غیث باشد و در «غوث» گذشت.
آگاهی از زمان قیام قیامت مخصوص خداست، و اوست که باران را نازل میکند، و آنچه را که در رحمها (ی مادران) است میداند، و هیچ کس نمیداند فردا چه به دست میآورد، و هیچ کس نمیداند در چه سرزمینی میمیرد؟ خداوند عالم و آگاه است!