=== قاموس قرآن ===
دمیدن. ارباب لغت گفتهاند: «اَلنَّفْخُ: نَفْخُ الرّیحِ فِی الشَّیْءِ» چنانکه فرموده [کهف:96]. تاچون میان دو کوه را (با تکههای آهن پر و برابر) کرد گفت بدمید. [آل عمران:49]. و در آن می دمم پس به اذن خدامرغی میشود. در این دو آیه دمیدن متعارف مراد است اولی با منفخ آهنگری، دومی با دهان. * [حجر:29]. این تعبیر در سوره [سجده:9]. و سوره [ص:72]. نیز آمده است مراد از آن دمیدن روح در وجود انسان اولی است. آیا جسدی بود که در آن روح دمیده شده شد و انسان زنده گردید و یا مراد از نفخ روح اعطاء تفکر و اختیار است که به انسان داده شد و لیاقت خلیفةاللهی یافت. والله اعلم. پیداست که نفخ روح دمیدن معنوی و نفخ بخصوصی است. * [تحریم:12]. [انبیاء:91]. نفخ روح در وجود مریم به وسیله ملک درست برای ما روشن نیست ولی هر چه باشد مریم بدان وسیله به عیسی «علیه السلام» حامله گردید. ضمیر «فیه» در آیه اول راجع به «فرج» است معلوم میشود که نفخ از آن محل بوده است. * [کهف:99]. [حاقة:13]. بیشتر الفاظ نفخ در قرآن مجید در باره نفخ صور در قیامت است که دوازده بار ذکر شده و در «صور» در باره آن سخن گفتهایم .